slang ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) zespół jednostek językowych właściwych dla wyodrębnionej grupy społecznej;
(1.1)
(1.1) Oni mówią swoim własnym, gangsterskim slangiem. (1.1) W ulotce tej firmy odnaleźć można bardzo dużo slangu informatycznego.
(1.1) slang środowiskowy / przestępczy / młodzieżowy / informatyczny • mówić slangiem
(1.1) żargon, gwara środowiskowa
slangowy slangowo
angielski: (1.1) slang czeski: (1.1) slang duński: (1.1) slang esperanto: (1.1) slango fiński: (1.1) slangi jidysz: (1.1) סלענג (sleng) niemiecki: (1.1) Slang słowacki: (1.1) slang szwedzki: (1.1) slang węgierski: (1.1) szleng wilamowski: (1.1) ślaong
slang () سْلَڠْ
rzeczownik (1.1) wąż
slang ()
, ,
rzeczownik (1.1) slang czasownik nieprzechodni (2.1) mówić slangiem
(1.1) slang; slangs (2.1) slang, slanged, slanged, slangs, slanging
(1.1) He speaks some sort of slang so no-one can understand him. → On mówi jakimś rodzajem slangu, więc nikt nie może go zrozumieć.
(1.1) jargon
slangy slangily
(1.1) z XVIII w.
slang ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) slang
(1.1)
slang ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wąż (1.2) wąż gumowy rzeczownik, rodzaj nijaki (2.1) slang
slang ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) slang
slang ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) slang
slangovosť , slangizmus slangový slangovo
slang ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) slangSvensk ordbok, hasło "slang" (1.2) giętki wąż, zwykle gumowy (1.3) dętka rzeczownik (2.1) (w zwrotach) (złe) towarzystwoSvenska Akademiens ordbok, hasło "SLANG"
(1.1) en slang, slangen; (1.2-3) en slang, slangen, slangar, slangarna (2.1)
(1.1) jargong (1.2) rör (1.3) innerring
(1.2) brandslang, cykelslang, dammsugarslang, duschslang, hydraulslang, tryckluftslang, vattenslang
slanga
fraza czasownikowa ge sig i slang med någon / slå sig i slang med någon