plądrować ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany ( splądrować) (1.1) przeczesywać jakiś obszar w poszukiwaniu łupów, dokonywać aktów grabieży na jakimś terenie (1.2) przeszukiwać czyjeś rzeczy w celu zabrania czegoś
(1.1-2)
(1.1) Łupili i grabili podchodząc chyłkiem i nocą jak szakale. Plądrowali kościoły zdzierając złoto nawet z ołtarzów, a kiedy boskiego mienia zabrakło, zaczęli napastować gromadami ludzkie domy. (1.2) Plądrowałem torebkę mamy i zabrałem jej perfumy.
(1.1-2) plądrować + • nie plądrować +
(1.1) plądrować miasto / wieś / kraj / okolicę (1.2) plądrować sklep / mieszkanie / gabinet / torebkę / plecak
(1.1) kraść, przeszukiwać
plądrowanie , splądrowanie splądrować plądrowniczy
angielski: (1.1) plunder arabski: (1.1) انتهب duński: (1.1) plyndre, røve interlingua: (1.1) despoliar niemiecki: (1.1) plündern rosyjski: (1.1) грабить staroangielski: (1.1) hergian szwedzki: (1.1) plundra