pustoszyć ()
,
czasownik przechodni (1.1) pozbawiać jakiś obszar lub pomieszczenie dóbr, zwykle używając przemocy
(1.1)
(1.1) Cyklon spustoszył całą wyspę.
(1.1) plądrować, rabować, niszczyć, dewastować
pustynnienie , pustka , pustota , pustkowie , pustać , pustak , pustoszenie , spustoszenie , pustynia spustoszyć pusty, puściutki, puściuteńki, puściuśki, puściusieńki pusto
arabski: (1.1) حطم, دمر, خرب, عاث białoruski: (1.1) пустошыць francuski: (1.1) dévaster, ravager, saccager niemiecki: (1.1) verheeren, verwüsten rosyjski: (1.1) пустошить, опустоша́ть, разоря́ть ukraiński: (1.1) спусто́шувати węgierski: (1.1) pusztít włoski: (1.1) desolare, saccheggiare