gwałt () ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) każdy nielegalny akt przemocy (1.2) zmuszenie do odbycia stosunku seksualnego lub innej czynności seksualnej; (1.3) pośpiech
(1.1-3)
(1.1) Zwiększanie podatków to gwałt na obywatelach! (1.2) Zboczeniec dostał 15 lat za wyjątkowo brutalny gwałt.
(1.1) gwałt na +
(1.1) zadać gwałt (1.2) dokonać gwałtu na kimś • gwałt zbiorowy • gwałt ze szczególnym okrucieństwem • pigułka / tabletka gwałtu (1.3) na gwałt
(1.1) przemoc, brutalność (1.2) zgwałcenie
(1.2) przestępstwo
gwałciciel , gwałtowność , gwałtownik , gwałtownica , gwałtowanie , gwałcenie , zgwałcenie , pogwałcenie gwałcik gwałcić , gwałtować , zgwałcić , pogwałcić gwałtowny gwałtownie
gwałtu, rety! • gwałt i potrzeba ostre zęby mają • komu się nie chce do nieba, tego gwałtem pchać nie trzeba
< źródłosłów dla ,
(1.1) angielski: (1.2) rape arabski: (1.2) اغتصاب baskijski: (1.2) bortxaketa białoruski: (1.2) згвалтаванне chorwacki: (1.2) silovanje czeski: (1.2) znásilnění duński: (1.2) voldtægt esperanto: (1.1) violento; (1.2) seksperforto, seksatenco farerski: (1.2) neyðtøka fiński: (1.2) raiskaus francuski: (1.2) viol hiszpański: (1.2) violación islandzki: (1.2) nauðgun jidysz: (1.1) גוואַלד (gwald) kataloński: (1.2) violació litewski: (1.2) išprievartavimas łotewski: (1.2) izvarošana macedoński: (1.2) силување maltański: (1.2) stupru niderlandzki: (1.2) verkrachting niemiecki: (1.2) Vergewaltigung norweski (bokmål): (1.2) voldtekt / norweski (nynorsk): (1.2) valdtekt nowogrecki: (1.2) βιασμός portugalski: (1.2) estupro ; (1.3) pressa północnolapoński: (1.2) veagalváldin rosyjski: (1.1) насилие , произвол , беззаконие ; (1.2) изнасилование ; (1.3) суматоха , кутерьма slovio: (1.1) znasilie (знасилие), znasilenie (знасиление) słowacki: (1.2) znásilnenie słoweński: (1.2) posilstvo szwedzki: (1.2) våldtäkt ukraiński: (1.1) насильство ; (1.2) зґвалтування ; (1.3) ґвалт włoski: (1.2) stupro