cudzoziemiec () , , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba pochodząca z innego kraju
(1.1)
(1.1) Dla braci moich stałem się obcym / i cudzoziemcem dla synów mej matkiKsięga Psalmów 69,9, Biblia Tysiąclecia Online, Poznań 2003 (tłum. Augustyn Jankowski, Lech Stachowiak).. (1.1) Jakiś cudzoziemiec pytał mnie, jak dojść na dworzec.
(1.1) obcokrajowiec; zagraniczniak; etranżer;
(1.1) tubylec, autochton, rodak
(1.1) obcy
(1.1) gringo
cudzoziemszczyzna cudzoziemka scudzoziemczyć , scudzoziemszczać cudzoziemski
Renata Grzegorczykowa, Zarys słowotwórstwa polskiego. Słowotwórstwo opisowe, wyd. III poprawione, Warszawa 1979, s. 18.,
angielski: (1.1) foreigner, alien arabski: (1.1) أجنبي baskijski: (1.1) atzerritar białoruski: (1.1) чужаземец , іншаземец boloński: (1.1) furastîr bułgarski: (1.1) чужденец , иностранец chiński standardowy: (1.1) 外国人 (wài guó rén) chorwacki: (1.1) stranac czukocki: (1.1) эԓвэнутэԓьын duński: (1.1) udlænding esperanto: (1.1) alilandano, alilandulo, eksterlandano estoński: (1.1) välismaalane fiński: (1.1) ulkomaalainen francuski: (1.1) étranger hindi: (1.1) परदेशी hiszpański: (1.1) extranjero irlandzki: (1.1) coimhthíoch islandzki: (1.1) útlendingur japoński: (1.1) 外国人 (がいこくじん, gaikokujin), 外人 (がいじん, gaijin) kalabryjski: (1.1) stranieru kataloński: (1.1) estranger , foraster kornijski: (1.1) estren łotewski: (1.1) ārzemnieks macedoński: (1.1) туѓинец niemiecki: (1.1) Ausländer nowogrecki: (1.1) ξένος , αλλοδαπός nowopruski: (1.1) winnatauteniks ormiański: (1.1) օտարական portugalski: (1.1) estrangeiro rosyjski: (1.1) иностра́нец , инозе́мец , чужестра́нец , чужезе́мец sardyński: (1.1) strangiu, istranieru słowacki: (1.1) cudzinec sycylijski: (1.1) stràniu, stranieru szwabski: (1.1) Oußlẽndr szwedzki: (1.1) utlänning tetum: (1.1) malae, ema raiseluk turecki: (1.1) yabancı ukraiński: (1.1) іноземець , чужоземець węgierski: (1.1) külföldi wilamowski: (1.1) cudzoźjymjec włoski: (1.1) straniero