kula ()

, ,

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) abstrakcyjna bryła utworzona z wszystkich punktów, których odległość od pewnego ustalonego punktu jest nie większa od pewnej ustalonej liczby; (1.2) każdy przedmiot o kształcie zbliżonym do kuli (1.1) (1.3) pocisk z broni palnej (1.4) rodzaj laski do wysokości pachy ułatwiająca chodzenie inwalidzie; (1.5) sprzęt lekkoatletyczny używany w konkurencji pchnięcia kulą (1.6) ciało niebieskie w kształcie zbliżonym do kuli (1.1) (1.7) noga (1.8) rytuał polegający na okrężnej wymianie przedmiotów o znaczeniu symboliczno-obrzędowym; (1.9) łęk u siodła (1.10) zazwyczaj jądro mężczyzny

(2.1) 2. od: kulać

(1.1-8)

(1.1) Kula jest uogólnieniem koła na trzy wymiary. (1.2) W kręgle gra się kulami. (1.3) Sierżant dostał kulą w nogę. (1.10) Mirek zarobił piłką w kule.

półkula, kulomiot (1.2) kula bilardowa / do kręgli / … • kula ognia • magiczna / kryształowa kula (1.3) kule świszczą nad głową • dostać kulę (1.4) chodzić o kulach (1.5) pchnięcie kulą • miotać kulą (1.6) kula ziemska

(1.2) piłka, bila (1.3) pocisk, nabój (1.4) laska (1.10) jądro, jajo

(1.1) elipsoida, bryła obrotowa

(1.1) sfera

(1.1-3,5)

kulka , kuleczka kulać, pokulać kulisty (1.4,6) kulas kuleć, kulawić, okulawić kulawy

kula u nogi • trafić kulą w płot • niech mnie kule biją

(1.2) (1.3) od (1.2) gdyż kiedyś używano pocisków kulistych (1.4) ze średn. → pałka (1.5) od (1.2)

(1.7) angielski: (1.1) ball; (1.2) ball; (1.3) shot; (1.4) crutch; (1.5) shot; (1.6) sphere arabski: (1.1) كرة baskijski: (1.1) bola; (1.3) bala; (1.4) makulu białoruski: (1.1) шар ; (1.2) шар ; (1.3) куля bułgarski: (1.1) кълбо ; (1.2) кълбо ; (1.3) куршум (kula pistoletu, karabinu), гюле (kula armatna); (1.4) патерица ; (1.5) гюле chiński standardowy: (1.1) 球 (qiú); (1.2) 球 (qiú) chorwacki: (1.1) kugla ; (1.2) kugla czeski: (1.3) koule dolnołużycki: (1.1) kula ; (1.2) kula duński: (1.1) kugle ; (1.2) kugle ; (1.3) kugle ; (1.4) stok esperanto: (1.1) kuglo, globo; (1.2) kuglo, globo; (1.4) lambastono francuski: (1.1) sphère ; (1.2) boule , bille ; (1.3) balle ; (1.4) béquille ; (1.5) poids ; (1.6) sphère górnołużycki: (1.1) kula ; (1.2) kula grenlandzki: (1.3) aqerloq hawajski: (1.1) pōpō; (1.2) pōpō hindi: (1.1) गोला hiszpański: (1.1) esfera ; (1.2) bola ; (1.3) bala ; (1.4) muleta ; (1.5) peso interlingua: (1.2) balla islandzki: (1.1) kúla ; (1.2) kúla ; (1.3) kúla jidysz: (1.1) קויל (kojl); (1.2) קויל (kojl); (1.3) קויל (kojl); (1.4) קוליע (kulje) kataloński: (1.1) esfera ; (1.2) bola litewski: (1.1) kamuolys ; (1.2) kamuolys łotewski: (1.1) lode ; (1.2) lode ; (1.3) lode niderlandzki: (1.1) bol niemiecki: (1.1) Kugel ; (1.2) Kugel ; (1.3) Kugel ; (1.4) Krücke nowogrecki: (1.1) σφαίρα ; (1.2) σφαίρα ; (1.3) σφαίρα ; (1.4) δεκανίκι ; (1.5) σφαίρα ; (1.6) σφαίρα nowopruski: (1.1) kūgis pali: (1.1) guḷa rosyjski: (1.1) шар; (1.2) шар; (1.3) пуля; (1.4) костыль sanskryt: (1.1) गोला slovio: (1.1) kula (кула); (1.2) kula (кула) słowacki: (1.3) guľa szwedzki: (1.1) klot ; (1.3) kula ; (1.5) kula ukraiński: (1.1) куля ; (1.2) куля ; (1.3) куля ; (1.4) милиця ; (1.5) куля ; (1.6) куля węgierski: (1.2) golyó; (1.4) mankó; (1.5) súlygolyó wilamowski: (1.1) ku̇lla , kauł , kaojł ; (1.2) ku̇lla , kauł , kaojł ; (1.3) ku̇lla , kauł , kaojł ; (1.4) kaujłn , krykia włoski: (1.1) sfera ; (1.2) sfera ; (1.3) palla , pallottola ; (1.4) stampella , gruccia ; (1.5) peso ; (1.6) sfera , globo

kula ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wieża

(1.1)

kula () кула

rzeczownik (1.1) kula

(1.1) kulas

kula ()

rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) jama, nora (1.2) leże, legowisko (1.3) chata, kąt (1.4) kula, kulka (1.5) pocisk, kula (1.6) kula (1.7) guz (siniak)

(1) en kula, kulan, kulor, kulorna

(1.4) glaskula • kristallkula • kulblixt • kullager • kulpenna • kulspetspenna • skrivmaskinskula (1.5) skjuta sig en kula för pannan → strzelić sobie w łeb • gevärskula • kanonkula • kulbana • kulhål • kulregn • kulspruta • kulsprutgevär • kulsprutepistol (1.6) stöta kula → pchnąć kulą • kulstötare, kulstötning

(1.1) grotta (1.3) rum (1.7) bula

börja på ny kula

kula ()

rzeczownik (1.1) stolec, kupa

(1.1) széklet, ürülék