cudzy () ,
przymiotnik relacyjny (1.1) należący do kogoś innego (1.2) cudzoziemski
(1.1-2)
(1.1) Przez jakiś czas mieszkałem w cudzym mieszkaniu. (1.1) Mali na ogół walczą o cudze. Biorą ich do armii, raz do jednej, raz do drugiej (…) (1.2) Cudze chwalicie // Swego nie znacie // Sami nie wiecie // Co posiadacieStanisław Jachowicz.
(1.1) obcy (1.2) obcy, obcoplemienny
(1.1-2) swój, własny
cudzes , cudzesy
stroić się w cudze piórka • nie ruszaj cudzego, nie utracisz swego • cudzego zażywać miło • kto cudzego pragnie, i swoje utraci • cudze nie grzeje, ale piecze • kto ma sumienie w duszy, ten cudzego nie ruszy • oczy w niebo, ręce w cudzą kieszeń • biada temu, co cudze połyka i zjada • bawić się cudzym kosztem
angielski: (1.1) somebody else's; (1.2) foreign, alien białoruski: (1.1) чужы czeski: (1.1) cizí duński: (1.1) fremmed, andens francuski: (1.1) d'autrui, d'un autre, des autres hiszpański: (1.1) ajeno kaszubski: (1.1) cëzy niderlandzki: (1.1) andermans; (1.2) vreemd niemiecki: (1.1) fremd nowogrecki: (1.1) ξένος rosyjski: (1.1) чужой, посторонний ukraiński: (1.1) чужий, сторонній