ponton ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) nadmuchiwana łódź o płaskim dnie; (1.2) szczelna konstrukcja utrzymująca się na wodzie; (1.3) zatapialny zbiornik służący np. do wydobywania wraków;
(1.1-2)
(1.1) O rety! Nasz ponton jest dziurawy!
(1.1) pływać pontonem
pontonowy
(1.1)
angielski: (1.1) pontoon baskijski: (1.1) pontoi białoruski: (1.1) пантон ; (1.2) пантон duński: (1.1) ponton francuski: (1.1) ponton interlingua: (1.1) ponton łaciński: (1.1) ponto niemiecki: (1.1) Schlauchboot ; (1.2) Ponton ; (1.3) Ponton rosyjski: (1.1) понтон szwedzki: (1.1) ponton , gummibåt turecki: (1.1) ponton włoski: (1.1) gommone
ponton ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) ponton
(1.1) ponton; pontons
(1.1)
ponton ()
rzeczownik (1.1) ponton
ponton ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) ponton
(1.1) en ponton, pontonen, pontoner, pontonerna
(1.1) pontonbro
(1.1) zobacz też: słownictwo związane z wakacjami w języku szwedzkim
ponton ()
rzeczownik (1.1) ponton