nos ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) część twarzy powyżej ust, między oczami, narząd zmysłu węchu, część układu oddechowego, również u zwierząt; (1.2) koniec buta (1.3) dziób samolotu (1.4) dziób (1.5) rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) alkoholik
(1.1-5) (2.1)
(1.1) Mały wąsik pod kulfoniastym nosem poruszył się na boki, a ręka poprawiła błyskawicznie monokl i wygładziła siwiejące baki. Szczupaczyńska dostrzegła, że łysinę zasłaniała pożyczka, finezyjna wprawdzie, lecz dalece niewystarczająca. (1.2) Te stare buty mają nosy zadarte do góry. (1.3) Na nosie bombowca umieszczono działko. (1.1) – Jedyną osobą zdolną stworzyć kompozycję zapachową jest perfumiarz w branży zwany Nosem – objaśnia pani w białym laboratoryjnym kitlu.
(1.1) duży / mały / zadarty / … nos • zapchany / zakatarzony nos • w nosie • na nosie • dłubać w nosie • wysmarkać / wytrzeć nos • chusteczka do nosa • krople do nosa
(1.1) ; kinol, kichawa; ; (1.3) dziób (1.5) kompozytor zapachowy / zapachów, perfumiarz
nosówka , nosacz , Nosal , e-nos , nosowanie , nosowość , nosacizna nosek , noseczek nochal , nosisko nosować nosowy, nosówkowy, nosaty, przynosowy, beznosy nosowo
czekoladowy nos • dać prztyczka w nos • dać się jak niedźwiednikowi za nos wodzić • dać po nosie • dostać po nosie • dostać prztyczka w nos • elektroniczny nos • grać na nosie / zagrać na nosie • iść jak krew z nosa • kaczy nos • kontent jakby go bocian nosem iskał • kręcić na coś nosem • Królewski Nos • mieć w nosie • mieć po dziurki w nosie • mieć mleko pod nosem • mieć muchy w nosie • mieć nosa • nie widzieć dalej niż czubek własnego nosa / widzieć tylko koniec swojego nosa / widzieć tylko koniec własnego nosa • mówić pod nosem • nie wychylać nosa • nos jak hamulec od karuzeli • nos jak klamka od zakrystii • nos jak lotnia • nos jak wytrych • odprawić z długim nosem • pasuje jak pięść do nosa • pilnować własnego nosa • podpierać się nosem • przejść koło nosa • przyciąć nosa • spuścić nos na kwintę / opuścić nos na kwintę / zwiesić nos na kwintę • sprzątnąć sprzed nosa • spuścić nos • Święty Nos • utrzeć nosa / przytrzeć nosa • wciągnąć nosem • wodzić za nos • wsadzać nos w nie swoje sprawy / wścibiać nos w nie swoje sprawy • zadzierać nosa • zwąchać pismo nosem • zwiesić nos przysłowia: gdzie cztery nianie, tam dziecko bez nosa • im bucik starszy, tym bardziej nosa zadziera • kłos, co ziarna nie zawiera, dumnie w górę nos zadziera • kto z panami nos swój mierzy, tego dola bywa smutną: gdy ma krótszy, to naciągną, jeśli dłuższy, to go utną • nie nos dla tabakiery, ale tabakiera dla nosa • nie nos dla tabakiery, lecz tabakiera dla nosa • nie wsadzaj nosa do cudzego prosa • nie wścibiaj nosa, gdzieś nie dał grosza • nie wychylaj nosa, to ci go nie przytrą • nie zje mucha człeka, choć na nos siada • niedźwiedzia gdy przemożesz, za nos wodzić możesz • nos w sos, zęby w otręby, nogi w pierogi • od białego wina nos też czerwienieje • pyszny, wyżej gębę niżeli nos trzyma • spiczasty nos i broda – diabeł w nich drzemie i niezgoda
(2.1) aceh: (1.1) idông amharski: (1.1) አፍንጫ angielski: (1.1) nose; (1.3) nose arabski: (1.1) أنف baskijski: (1.1) sudur; (1.2) punta; (1.3) mutur bhodźpuri: (1.1) नाक białoruski: (1.1) нос bułgarski: (1.1) нос chiński standardowy: (1.1) 鼻 (bí) chorwacki: (1.1) nos ; (1.3) nos czeski: (1.1) nos ; (1.3) nos dinka: (1.1) wum dolnołużycki: (1.1) nos ; (1.3) nos duński: (1.1) næse ; (1.2) næse , skonæse ; (1.3) næse , flynæse elfdalski: (1.1) nev esperanto: (1.1) nazo francuski: (1.1) nez ; (1.2) pointe de la chaussure; (1.3) nez friulski: (1.1) nâs górnołużycki: (1.1) nós grenlandzki: (1.1) qingaq gudźarati: (1.1) નાક (nāka) hebrajski: (1.1) אף hiszpański: (1.1) nariz ; (1.2) puntera ; (1.3) morro interlingua: (1.1) naso islandzki: (1.1) nef jaćwieski: (1.1) nasis japoński: (1.1) 鼻 (はな, hana) jidysz: (1.1) נאָז (noz) joruba: (1.1) imu kabowerdeński: (1.1) narís karaimski: (1.1) бурун kaszubski: (1.1) nos , kòzer , cnik , knéra kataloński: (1.1) nas khowarski: (1.1) نسکار łaciński: (1.1) nasus łatgalski: (1.1) nuoss , daguns łotewski: (1.1) deguns macedoński: (1.1) нос maithili: (1.1) नाक manx: (1.1) stroin niderlandzki: (1.1) neus niemiecki: (1.1) Nase ; (1.2) Spitze ; (1.3) Flugzeugbug , Flugzeugkopf nowogrecki: (1.1) μύτη ; (1.2) μύτη ; (1.3) ρύγχος nowopruski: (1.1) nasī pali: (1.1) ghāna połabski: (1.1) nös pontyjski: (1.1) μυτί , μυτίν portugalski: (1.1) nariz ; (1.2) nariz rosyjski: (1.1) нос rumuński: (1.1) nas sanskryt: (1.1) नासा slovio: (1.1) nos (нос) słowacki: (1.1) nos słoweński: (1.1) nos ; (1.3) nos starofryzyjski: (1.1) nose staroirlandzki: (1.1) srón staropruski: (1.1) nozy staro-wysoko-niemiecki: (1.1) nasa suahili: (1.1) pua szwedzki: (1.1) näsa , kran tagalski: (1.1) ilong tatarski: (1.1) borın turecki: (1.1) burun tuvalu: (1.1) isu udmurcki: (1.1) ныр ukraiński: (1.1) ніс walijski: (1.1) trwyn węgierski: (1.1) orr wietnamski: (1.1) mũi wilamowski: (1.1) nōs , nōz , noz włoski: (1.1) naso ; (1.2) mascherina ; (1.3) muso wolof: (1.1) bàkkan
nos ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) nos
(1.1)
(1.1) Ako budeš lagao narasti će ti nos! → Jak będziesz kłamać, to wyrośnie ci długi nos!
nos ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) nos
(1.1)
nosní
tahat za nos
nos ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) nos
zobacz też: Indeks:Dolnołużycki - Części ciała
nos ()
przymiotnik dzierżawczy (1.1) forma przymiotnika notre używana przed rzeczownikami w liczbie mnogiej, nasi, nasze
nos ()
(1.1) forma słaba zaimka osobowego 1. (nosotros/as) w funkcji dopełnienia bliższego → nas (1.2) forma słaba zaimka osobowego 1. (nosotros/as) w funkcji dopełnienia dalszego → nam (1.3) forma słaba zaimka osobowego 1. (nosotros/as) w postaci zaimka zwrotnego → się
(1)
(1.1) Nos vieron contigo. → Widzieli nas z tobą. (1.2) Nos dijeron que vendrías. → Powiedzieli nam, że przyjdziesz. (1.3) Nos hemos peleado por una pequeñez. → Pokłóciliśmy/łyśmy się o błahostkę.
(1.1-3) zawsze na początku grupy werbalnej oprócz form enklitycznych bezokolicznika, imiesłowu czynnego (gerundio) i trybu rozkazującego, jak również pozostałych form o czysto literackim charakterze: escribirnos, amándonos, levántanos, véonos
(1.3) w pozycji enklitycznej czasownika w formie 1. (zwykle w trybie rozkazującym) powoduje utratę końcowej spółgłoski „s”: levantar > levantemos > levantémonos (postać zwrotna „levantarse”)
nos ()
zaimek osobowy (1.1) my, nam
nos ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) noshttps://iecor.clld.org/languages/kashubian
(1.1) kòzer, cnik
nos ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) noc
nos ()
zaimek osobowy (1.1) 1 , od zaimka ja (my, nas)
(1.1) zobacz odmianę w aneksie
(1.1) salva nos → zbaw nas
nos ()
zaimek osobowy (1.1) nam
nosso
nos ()
zaimek osobowy (1.1) my
nos ()
нос
rzeczownik (1.1) nos
(1.1) nosis
nos ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) nos
(1.1) dlhý / krivý / orlí nos • dýchať nosom
nosový, nosný
nos ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) nos
zobacz też: Indeks:Słoweński - Części ciała
nos ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) pysk
(1.1) en nos, nosen, nosar, nosarna
zobacz też: części ciała zwierząt w języku szwedzkim
nos ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) noc
nos ()
zaimek osobowy (1.1) my
nos ()
partykuła (1.1) więc, no
nos ()
noss
przymiotnik (1.1) mokry
(1.1) troüg