kozak ()
,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) żołnierz lekkiej pomocniczej jazdy w armii carskiej, także w szlacheckiej Polsce oraz w Turcji i PrusachWojsko, wojna, broń. Leksykon PWN, red. Marcin Kamler, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001, ISBN 83-01-13506-9, s. 147.; (1.2) chwacki, żywy, śmiały chłopak lub dziewczyna rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (2.1) rodzaj tańca ukraińskiego; muzyka skomponowana do wykonywania tego tańca; (2.2) grzyb koźlarz, Leccinum Gray; (2.3) zwykle w wysoki zimowy but damski ze skóry
(1.1-2) (2.1-3)
(1.1) Przed carem dumnie maszerował szwadron kozaków. (1.2) Zenek wypił sam pół litra wódki, kozak z niego! (2.1) Z podziwem patrzyliśmy na zespół tańczący kozaka. (2.3) Podobają mi się moje nowe kozaki.
(2.1) tańczyć / zatańczyć kozaka (2.2) zbierać / jeść kozaki • iść / pójść na kozaki (2.3) zakładać / założyć / obuwać / nosić / przymierzać / zdejmować / zzuwać kozaki • chodzić / chadzać w kozakach • para kozaków
(1.1) kozuń (1.2) chojrak, chwat, gieroj, junak, mołojec, śmiałek, zuch (2.1) kazaczok (2.2) koźlarz, koźlarek (2.3) botek
(2.3) but
Kozak , Kozaczka , kozaczyzna , kozaczysko , kozaczyna , kozaczynka , kozakiernia kozaczek kozaczyć kozacki
(1.1) , ponieważ rekrutowani byli do tych oddziałów (1.2) od 1.1 (2.1) od 1.1, pierwotnie → taniec kozaków (2.2) , → kozi grzyb (2.3) od 1.1, pierwotnie → but taki, jakie noszą kozacy
(2.3) zobacz też: Indeks:Polski - Obuwie
albański: (1.1) çizme angielski: (1.1) Cossack; (2.1) kazatchok baskijski: (1.1) kosako białoruski: (2.3) бот bułgarski: (1.1) казак ; (2.1) казачок czeski: (1.1) kozák ; (2.1) kozáček; (2.2) kozák , křemenáč ; (2.3) kozačka duński: (1.1) kosak ; (2.1) kosak ; (2.3) støvle hiszpański: (1.1) cosaco jidysz: (1.1) קאָזאַק (kozak) niemiecki: (2.3) Stiefel nowogrecki: (1.1) κοζάκος rosyjski: (1.1) казак ; (2.1) казачок ; (2.3) сапог słowacki: (1.1) kozák ukraiński: (1.1) козак ; (2.1) козачок ; (2.3) чобіт wilamowski: (1.1) kiöezok ; (2.2) kiöezok włoski: (1.1) cosacco ; (2.2) leccino