__TOC__ kunne ()
czasownik (1.1) móc, można (1.2) potrafić, umieć
(1.1-2) kunne, kan, kunne, (have) kunnet
(1.1) Det kan jeg ikke! → Nie mogę! (1.1) Da en femkant kan inddeles i tre trekanter, er vinkelsummen i en femkant 3 · 180° = 580°. → Ponieważ pięciokąt można podzielić na trzy trójkąty, suma kątów w pięciokącie wynosi 3 × 180° = 580°. (1.2) Kan du polsk? → Czy umiesz po polsku? (1.2) Urmagere kan enten fremstille deres egne ure, eller reparere og vedligeholde andre ure. → Zegarmistrzowie potrafią zarówno produkować własne zegarki, jak i naprawiać oraz konserwować inne zegarki.
(1.1) at kunne +
(1.2) være i stand til
troen kan flytte bjerge → wiara góry przenosi • kunne lide → lubić
kunne ()
czasownik (1.1) móc (1.2) umieć, potrafić
(1) å kunne, kan, kunne, kunnet
(1.1) Jeg kan ikke komme i morgen. → Nie mogę jutro przyjść. (1.2) Kan du svømme? → Umiesz pływać?
kunne ()
czasownik (1.1) móc (1.2) umieć, potrafić
(1) å kunne lub å kunna, kan, kunne, kunna
(1.1) Eg kan ikkje kome i morgon. → Nie mogę jutro przyjść. (1.2) Kan du svømme? → Umiesz pływać?
kunna