Aspazija, właśc. Johanna Emīlija Lizete Rozenberga, Elza Pliekšāne (ur. 16 marca 1865 w Zalenieku Daukšas w Kurlandii, zm. 5 listopada 1943 w Rydze) – łotewska poetka i dramatopisarka, zwolenniczka emancypacji kobiet, posłanka na Sejm (1920–1934). Jej pseudonim pochodzi od Aspazji.
mały|200px|Dom Aspaziji w Dubultach, Jūrmala
Życiorys W 1884 ukończyła gimnazjum żeńskie w Rydze. W latach dziewięćdziesiątych XIX wieku pracowała jako nauczycielka, później znalazła pracę w jednym z ryskich teatrów. W 1897 poślubiła Rainisa. Razem z mężem przebywała w latach 1897–1903 na zesłaniu w Rosji. Od 1905 do 1920 para zamieszkiwała w Szwajcarii, skąd wróciła na Łotwę w 1920. Po powrocie do kraju Aspazija zasiadała nieprzerwanie w parlamencie łotewskim reprezentując w nim socjaldemokrację.
Początkowa twórczość Aspaziji jest zbliżona do realizmu, jednak później autorka coraz bardziej zagłębiała się w mroczny świat neoromantyzmu, szukając inspiracji w zamierzchłej przeszłości Łotwy (por. sztuka "Vaidelote"). W innych dramatach autorka wyrażała swój protest wobec świata opartego na dominacji pierwiastka męskiego w kulturze.
Aspazija przetłumaczyła „Quo vadis” Henryka Sienkiewicza na język łotewski.
Wybrane dzieła "Vaidelote" (Wajdelotka, 1894) "Zaudētās tiesības" (Stracone prawa, 1894) "Dvēseles krēsla" (Zmierzch duszy, 1904) "Sidraba šķidrauts" (Srebrny welon, 1905) "Aspazija" (1923)
Przypisy
Bibliografia Mały słownik pisarzy narodów europejskich ZSRR, Wiedza Powszechna, Warszawa, 1966, s. 22.
Kategoria:Ludzie związani z Rygą Kategoria:Łotewscy działacze społeczni Kategoria:Łotewscy pisarze Kategoria:Łotewscy tłumacze Kategoria:Politycy Łotewskiej Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Kategoria:Posłowie do Saeimy Kategoria:Urodzeni w 1865 Kategoria:Zmarli w 1943 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rainisa Kategoria:Łotewscy dramaturdzy