thumb|400px|Państwa uczestniczące w Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1936 Klasyfikacja medalowa Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1936 – zestawienie państw, reprezentowanych przez narodowe komitety olimpijskie, uszeregowanych pod względem liczby zdobytych medali na IV Zimowych Igrzyskach Olimpijskich w 1936 roku w Garmisch-Partenkirchen.

Na igrzyskach w Garmisch-Partenkirchen przeprowadzono 17 konkurencji w 8 dyscyplinach sportowych, czyli o trzy więcej niż podczas poprzednich zimowych igrzysk, które odbyły się w 1932 roku w Lake Placid. Po raz pierwszy medale olimpijskie przyznano w narciarstwie alpejskim (kombinacja kobiet i mężczyzn) oraz w sztafecie biegowej mężczyzn. Rozegrano również zawody pokazowe w patrolu wojskowym i curlingu bawarskim.

W igrzyskach olimpijskich wzięło udział 668 sportowców (588 mężczyzn i 80 kobiet) z 28 narodowych reprezentacji. Dla sześciu państw – AustraliiŹródło podaje, że debiut Australii nastąpił już na igrzyskach w Chamonix w 1924 roku. W praktyce Australijczycy nie startowali w tych igrzyskach, a jedynie jeden z alpinistów został w Chamonix wyróżniony medalem olimpijskim., Bułgarii, Grecji, Hiszpanii, Liechtensteinu i Turcji – występ w Garmisch-Partenkirchen był debiutem w zimowych igrzyskach olimpijskich. Dla Liechtensteinu był to ponadto pierwszy start olimpijski, zarówno w letnich i zimowych edycjach igrzysk.

Medalistami zostali sportowcy z 11 reprezentacji, co oznacza, że 17 państw zakończyło igrzyska z zerowym dorobkiem medalowym. Zwycięstwo w klasyfikacji medalowej odniosła reprezentacja Norwegii z 7 złotymi, 5 srebrnymi i 3 brązowymi medalami. Drugie miejsce zajęła reprezentacja Niemiec z dorobkiem 6 medali (3 złotych i 3 srebrnych), a trzecie Szwecji z 7 medalami (2 złote, 2 srebrne i 3 brązowe). Dla Norwegów, Niemców i Szwedów występ w Garmisch-Partenkirchen był najlepszym startem w zimowych igrzyskach olimpijskich. Niemcy zdobyli pierwsze w historii złote i srebrne medale zimowych igrzysk. Natomiast Norwegowie uzyskali najlepszy wynik medalowy od letnich igrzysk w Paryżu w 1924 roku. Najlepszy zimowy start w igrzyskach olimpijskich zaliczyli również reprezentanci Austrii. De facto najlepszy wynik medalowy w zimowych igrzyskach uzyskali także reprezentanci Wielkiej Brytanii. Zawodnicy z tego kraju zdobyli złoty medal olimpijski w hokeju na lodzie. Był to wówczas pierwszy złoty medal zimowych igrzysk dla Wielkiej BrytaniiZłoty medal podczas igrzysk w Chamonix zdobyli brytyjscy curlerzy. Rezultaty te do 2006 roku nie były jednak oficjalnie uznawane.. Najlepszy start od igrzysk w Chamonix uzyskali reprezentanci Szwajcarii. Reprezentanci Węgier w łyżwiarstwie figurowym – Emília Rotter i László Szollás zdobyli drugi z rzędu brązowy medal olimpijski. Były to jedyne medale dla tego kraju od pierwszych zimowych igrzysk.

Występ w Garmisch-Partenkirchen był najsłabszym w historii zimowych igrzysk olimpijskich dla reprezentacji Stanów Zjednoczonych, Kanady i Francji. Amerykanie uzyskali najgorszy wynik medalowy we wszystkich swoich startach olimpijskich, włącznie z letnimi edycjami igrzysk. Dla Kanadyjczyków były to drugie w historii (po letnich igrzyskach w 1924 roku) igrzyska bez złotego medalu, a dla Francuzów trzecie (po letnich igrzyskach w 1904 roku i zimowych w 1924 roku) bez złota i srebra.

Multimedalistami igrzysk olimpijskich w Garmisch-Partenkirchen zostało dziewięciu sportowców, spośród których pięciu zdobyło co najmniej jedno złoto. Najbardziej utytułowanym zawodnikiem igrzysk został łyżwiarz szybki Ivar Ballangrud z trzema złotymi i jednym srebrnym medalem. Drugie miejsce w indywidualnej klasyfikacji medalowej zajął narciarz Oddbjørn Hagen, który zdobył trzy medale w biegach narciarskich i kombinacji norweskiej. Stał się w ten sposób został czwartym sportowcem w historii, który podczas jednej edycji zimowych igrzysk olimpijskich wywalczył medale w dwóch dyscyplinach sportu. W rywalizacji solistek w łyżwiarstwie figurowym złoty medal olimpijski po raz trzeci z rzędu wywalczyła Sonja Henie, została w ten sposób pierwszą kobietą z trzema złotami zimowych igrzysk olimpijskich. Zwycięzca konkursu skoków w Garmisch-Partenkirchen, Birger Ruud jako pierwszy w historii obronił tytuł mistrza olimpijskiego w skokach narciarskich.

Klasyfikacja państw Poniższa tabela przedstawia klasyfikację medalową państw, które zdobyły medale na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1936 w Garmisch-Partenkirchen, sporządzoną na podstawie oficjalnych raportów Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego. Klasyfikacja posortowana jest najpierw według liczby osiągniętych medali złotych, następnie srebrnych, a na końcu brązowych. W przypadku, gdy dwa kraje zdobyły tę samą liczbę medali wszystkich kolorów, o kolejności zdecydował porządek alfabetyczny.

MiejscePaństwoZłotoSrebroBrązRazem1. Norwegia 7 5 3152. III Rzesza 3 3 –63. Szwecja 2 2 374. Finlandia 1 2 365. Szwajcaria 1 2 –36. Austria 1 1 247. Wielka Brytania 1 1 138. USA 1 – 349. Kanada – 1 –110. Francja – – 1110. Węgry – – 11 Razem17171751

Klasyfikacje według dyscyplin Biegi narciarskie

Na igrzyskach w Garmisch-Partenkirchen rozegrano trzy konkurencje biegowe – dwa biegi indywidualne mężczyzn (na dystansach 18 i 50 km) oraz rywalizację sztafet 4 × 10 km. Medale olimpijskie w sztafetach przyznano po raz pierwszy w historii.

Medalistami w biegach narciarskich zostali zawodnicy z trzech państw – Szwecji, Finlandii i Norwegii. Najwięcej razy, pięciokrotnie, na podium stanęli Szwedzi, którzy zdobyli wszystkie medale w biegu na 50 km. Dwóch zawodników zdobyło po dwa medale – Erik Larsson został mistrzem olimpijskim i brązowym medalistą, a Oddbjørn Hagen dwukrotnie wywalczył srebro.

MiejscePaństwoZłotoSrebroBrązRazem1. Szwecja 2 1 252. Finlandia 1 – 123. Norwegia – 2 –2 Razem3339

Bobsleje

Podczas igrzysk w Garmisch-Partenkirchen, tak samo jak w Lake Placid, rozegrano dwie konkurencje bobslejowe – dwójki i czwórki mężczyzn.

Na podium olimpijskim stanęli reprezentanci trzech państw – Szwajcarii, Stanów Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii. Dwukrotnymi medalistami zostali dwaj bobsleiści szwajcarscy: Joseph Beerli (złoto i srebro) oraz Fritz Feierabend (srebro i brąz).

MiejscePaństwoZłotoSrebroBrązRazem1. Szwajcaria 1 2 –32. USA 1 – 123. Wielka Brytania – – 11 Razem2226

Hokej na lodzie

Turniej olimpijski w hokeju na lodzie podczas igrzysk w Garmisch-Partenkirchen był piątym, podczas którego rozdano medale olimpijskie.

Po raz pierwszy w historii mistrzami olimpijscy nie zostali reprezentanci Kanady. Triumf odniosła reprezentacja Wielkiej Brytanii, srebrne medale przypadły Kanadzie, a brązowe Stanom Zjednoczonym. W drużynie brytyjskiej znalazło się kilku graczy kanadyjskich, w wyniku czego Kanada złożyła protest do Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego, który został jednak odrzucony.

MiejscePaństwoZłotoSrebroBrązRazem1. Wielka Brytania 1 – –12. Kanada – 1 –13. USA – – 11 Razem1113

Kombinacja norweska

W programie igrzysk olimpijskich w Garmisch-Partenkirchen znalazł się jeden konkurs indywidualny w kombinacji norweskiej, składający się z biegu na dystansie 18 km i dwóch serii skoków narciarskich.

Tak samo jak na trzech poprzednich zimowych igrzyskach olimpijskich, wszystkie medale w dwuboju klasycznym zdobyli reprezentanci Norwegii. Po raz pierwszy medalistą w kombinacji norweskiej nie został Johan Grøttumsbråten, który nie wystartował w igrzyskach. Mistrzem olimpijskim został Oddbjørn Hagen, srebrny medal wywalczył Olaf Hoffsbakken, a brązowy Sverre Brodahl.

MiejscePaństwoZłotoSrebroBrązRazem1. Norwegia 1 1 13 Razem1113

Łyżwiarstwo figurowe

Konkurencje w łyżwiarstwie figurowym podczas igrzysk olimpijskich w 1936 roku pozostały niezmienne względem poprzednich igrzysk. Przeprowadzono rywalizację solistów, solistek i par sportowych.

Mistrzyni olimpijska w jeździe indywidualnej kobiet, Sonja Henie zdobyła trzeci złoty medal olimpijski z rzędu (poprzednie w Sankt Moritz i Lake Placid). Została w ten sposób pierwszą kobietą, w dorobku której znalazły się trzy złote medale zimowych igrzysk olimpijskich. Henie była zarazem drugim sportowcem w historii z trzema złotymi medalami w łyżwiarstwie figurowym, po Gillisie Grafströmie (złote medale w Antwerpii, Chamonix i Sankt Moritz).

Tytuł mistrza olimpijskiego z Lake Placid obronił również Karl Schäfer. Z kolei Ernst Baier zdobył srebro w konkurencji solistów i złoto w parach sportowych. Został w ten sposób drugim łyżwiarzem figurowym w historii (po Madge Syers-Cave w 1908 roku) i pierwszym mężczyzną, który podczas jednej edycji igrzysk zdobył dwa medale w tej dyscyplinie sportu. Medale Baiera były pierwszymi od 1908 roku zdobytymi dla Niemiec w łyżwiarstwie figurowym.

MiejscePaństwoZłotoSrebroBrązRazem1. Austria 1 1 132. III Rzesza 1 1 –23. Norwegia 1 – –14. Wielka Brytania – 1 –15. Szwecja – – 115. Węgry – – 11 Razem3339

Łyżwiarstwo szybkie

Konkurencje łyżwiarskie nie uległy zmianie w porównaniu do igrzysk w Lake Placid – przeprowadzono rywalizację mężczyzn na czterech dystansach (500 m, 1500 m, 5000 m i 10 000 m).

Trzykrotnym mistrzem i jednokrotnym wicemistrzem olimpijskim został Norweg Ivar Ballangrud. Pod względem liczby złotych medali wywalczonych na jednych igrzyskach wyrównał tym samym rekord Clasa Thunberga z igrzysk w Chamonix. Złotym medalistą został również Charles Mathiesen, dla którego występ w Garmisch-Partenkirchen był debiutem olimpijskim. Multimedalistą igrzysk w Garmisch-Partenkirchen został także Birger Wasenius z dwoma srebrnymi i jednym brązowym medalem.

MiejscePaństwoZłotoSrebroBrązRazem1. Norwegia 4 2 –62. Finlandia – 2 243. Austria – – 113. USA – – 11 Razem44412

Narciarstwo alpejskie

Narciarstwo alpejskie pojawiło się w programie igrzysk olimpijskich w Garmisch-Partenkirchen po raz pierwszy w historii. Przeprowadzono rywalizację w kombinacji alpejskiej kobiet i mężczyzn. Kombinacja stała się zatem pierwszą narciarską konkurencją, w której przyznawane są medale olimpijskie wśród kobiet.

Zawody wśród kobiet i mężczyzn zostały zdominowane przez reprezentantów Niemiec, którzy zdobyli oba złote i oba srebrne medale. Pierwszymi mistrzami olimpijskimi zostali Franz Pfnür i Christl Cranz. Brązowe medale wywalczyli reprezentanci Norwegii i Francji.

MiejscePaństwoZłotoSrebroBrązRazem1. Niemcy 2 2 –42. Francja – – 112. Norwegia – – 11 Razem2226

Skoki narciarskie

W programie igrzysk znalazł się jeden konkurs skoków narciarskich. Zawody te, przeprowadzone na Große Olympiaschanze, były jednym z najważniejszych wydarzeń igrzysk w Garmisch-Partenkirchen – z trybun obserwowało je ok. 200 tysięcy widzów.

Po raz czwarty z rzędu tytuł mistrza olimpijskiego w skokach narciarskich zdobył Norweg. Po raz pierwszy Norwegowie nie wywalczyli srebra – zdobył je Szwed Sven Eriksson. W konkursie zwyciężył Birger Ruud, stając się pierwszym skoczkiem narciarskim w historii, który obronił tytuł mistrza olimpijskiego. Brązowy medal wywalczył kolejny Norweg, Thorleif Schjelderup.

MiejscePaństwoZłotoSrebroBrązRazem1. Norwegia 1 – 122. Szwecja – 1 –1 Razem1113

Multimedaliści Dziewięciu sportowców zdobyło w Garmisch-Partenkirchen więcej niż jeden medal olimpijski, spośród nich pięciu wywalczyło co najmniej jedno złoto. Najbardziej utytułowanym zawodnikiem igrzysk został norweski panczenista, Ivar Ballangrud, w dorobku którego znalazły się cztery medale – trzy złote i jeden srebrny. Po trzy medale zdobyli Oddbjørn Hagen (złoty i dwa srebrne) i Birger Wasenius (dwa srebrne i brązowy).

Hagen, zdobywając w Garmisch-Partenkirchen medale w biegach narciarskich i kombinacji norweskiej, został czwartym sportowcem w historii, który podczas jednej edycji zimowych igrzysk olimpijskich wywalczył medale w dwóch dyscyplinach sportu. Wcześniej dokonali tego Thorleif Haug w Chamonix (1924) oraz Johan Grøttumsbråten i Jennison Heaton w Sankt Moritz (1928).