Haplopelma – rodzaj pająków z rodziny ptasznikowatych. Obejmuje dwa opisane gatunki.
Morfologia Szczękoczułki mają dziesięć szczecinek strydulacyjnych poniżej łatki ze szczecinek pierzastych, a więc co najmniej dwukrotnie więcej niż u Melopoeus. Biodra nogogłaszczków w położonej powyżej szwu okolicy zaopatrzonej w szczecinki pierzaste mają także liczne krótkie kolce, podobne do tych poniżej szwu. Genitalia samicy cechują się spermatekami rozdzielonymi głębokim, V-kształtnym wcięciem na dwa płaty. Nogogłaszczki samca mają dłuższy niż u Melopoeus embolus z niskimi kilami w części odsiebnej. Odnóża pierwszej pary u samca mają na pojedynczej, grubej ostrodze goleni kolce obecne tylko w grzebieniu w jej wierzchołkowej trzeciej części, w przeciwieństwie do Melopoeus brak jest kolców w innych miejscach ostrogi czy na brzuszno-wierzchołkowej części goleni.
Rozprzestrzenienie Rodzaj orientalny, znany z malezyjskiej części Borneo oraz z Singapuru.
Taksonomia Takson ten wprowadził Eugène Simon w 1892 roku, przenosząc doń Selenocosmia doriae. W 1985 roku Robert J. Raven uznał Melopoeus za młodszy synonim rodzaju Haplopelma. Z kolei w 2015 roku Andrew M. Smith i Michael A. Jacobi zsynonimizowali Haplopelma z Cyriopagopus, w związku z czym i Melopoeus stał się synonimem tego ostatniego. W 2026 roku Haplopelma i Melopoeus przywrócone zostały jako odrębne rodzaje przez Andrew M. Smitha i współpracowników. Cyriopagopus został natomiast uznany przez tych autorów za nomen dubium ze względu na zniszczenie materiału typowego jego gatunku typowego.
Do rodzaju należą dwa opisanych gatunki: Haplopelma doriae (Thorell, 1890) – władcogor malezyjski Haplopelma robustum Strand, 1907
Drugi z wymienionych uznany został przez Smitha i współpracowników za nomen dubium, ale bez wyjaśnienia decyzji.
Przypisy
Kategoria:Ptasznikowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1892 roku