Kościół Najświętszego Serca Jezusowego w Sieradzu – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (Dekanat sieradzki I diecezji włocławskiej).
Historia Pierwotnie funkcję kościoła pełnił od 1982 tymczasowy barak. Świątynia według projektu inż. Tadeusza Miziały z Sieradza stanęła na pograniczu osiedli: Jaworowego, Kasztanowego i Klonowego. Konstrukcję opracował inż. dr Tadeusz Urban, adiunkt Politechniki Łódzkiej. Jej konsekracji dokonał 14 września 1995 bp Bronisław Dembowski.
Budynek dwupoziomowy, murowany z czerwonej cegły, filary i strop żelbetonowe, posadzki marmurowe. Wystrój wnętrza w całości zaprojektował i częściowo wykonał ks. Tadeusz Furdyna SDB z Łodzi. Elementy ceramiczne ołtarza, ambony, Drogi Krzyżowej wykonał plastyk z Włocławka Antoni Bisaga. Na górnych ścianach obrazy biblijne wykonane techniką sgraffito. Na ścianie ołtarzowej figura ceramiczna Chrystusa Zmartwychwstałego.
W kaplicy dolnej Droga Krzyżowa malowana na płótnie, autorstwa br. Bronisława Podsiadłego TJ z Warszawy. Posadzka z terakoty, ławki dębowe.
Organy piszczałkowe 51-głosowe o elektro-pneumatycznej trakturze gry i rejestrów, wykonane przez firmę Remigiusza Cynara z Wrocławia.
Trzy dzwony: „Serce Jezusa” – 1650 kg, „Jan Paweł II” – 700 kg, „Józef” – 350 kg, o napędzie elektrycznym, wykonane w Przemyślu u Felczyńskich w 1985 r. Z dzwonnicą złączona kaplica przedpogrzebowa wraz z chłodnią dla zmarłych.
Przypisy
Kategoria:Świątynie pod wezwaniem Najświętszego Serca Jezusowego Najświętszego Kategoria:Budynki w Polsce oddane do użytku w 1995