Krzysztof Kaczanowski (ur. 18 września 1931 w Gaju Koniemłockim, zm. 18 grudnia 2023) – polski śmigłowcowy pilot wojskowy i sportowy, mistrz polski w sporcie śmigłowcowym w 1978 roku.
Życiorys Urodził się 18 września 1931 roku w miejscowości Gaj-Koniemłocki (woj. świętokrzyskie), rodzicami Krzysztofa był Antoni, robotnik leśny oraz matka Michalina z domu Masin. Naukę rozpoczął w szkole powszechnej w Pacanówce w 1938. W 1944 roku wraz ze swoją rodziną wyjechał do Trzebnicy na Dolny Śląsk, tam też kontynuował naukę. Zafascynowany lotnictwem w 1949 złożył podanie o przyjęcie do Oficerską Szkołę Lotnictwa w Dęblinie, jednak nie został przyjęty, w następnym roku ponowił starania i został przyjęty. Odbył podstawowe szkolenie na samolotach szkolnych, następnie przeniesiono go do ośrodka szkoleniowego w Radomiu na kurs pilotażu samolotów myśliwskich. W 1952 ukończył szkołę oficerską w stopniu chorążego, został skierowany do 11 Samodzielnej Eskadry Łącznikowej koło Wrocławia gdzie odbywa loty na samolotach Po-2,Jak-12 oraz Jak-18. W 1959 roku zdobył uprawnienia pilota śmigłowcowego w Dęblinie, gdzie odbył loty szkoleniowe na śmigłowcu SM-1. Kiedy 11 eskadra zostaje wyposażona w śmigłowce SM-1, Kaczanowicz jako instruktor śmigłowcowy szkoli pilotów nie posiadających uprawnień do pilotażu śmigłowca. W wojsku awansuje, obejmuje stanowisko nawigatora eskadry, a później zostaje zastępcą dowódcy eskadry do spraw liniowych. W grudniu 1973 zrezygnował ze służby wojskowej, podjął pracę w charakterze pilota samolotowego i śmigłowcowego w Zespole Lotnictwa Sanitarnego we Wrocławiu (ZLS). W 1974 jako pilot lotnictwa sanitarnego ze śmigłowcem Mi-2 zabezpieczenie medyczne i ratownicze Międzynarodowych Zawodów w ratownictwie górskim w Szklarskiej Porębie, tam też powstały plany współpracy Lotniczego Pogotowia z Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego, które zostały zaakceptowane przez kierownictwo LPR. W sierpniu tego samego roku pilot Wiesław Marcikowski oraz Kaczanowicz odbywali loty w Karkonoszach z naczelnikiem GOPR Marianem Sajnogiem w celu wytypowania i wyznaczenia odpowiednich miejsc na lądowiska dla śmigłowców, na których mogłyby lądować w razie przeprowadzania akcji ratowniczych. Kaczanowski jako pilot śmigłowcowy razem z ratownikiem górskim Marianem Sajnogiem na własny koszt wyjechali do Zermatt w Szwajcarii, gdzie odbyli specjalistyczne szkolenie dla pilotów śmigłowców ratownictwa górskiego; loty szkoleniowe odbywali na śmigłowcu Alouette II. W marcu 1975 roku Krzysztof Kaczanowski do ZLS we Wrocławiu przyprowadził nowy śmigłowiec Mi-2 o (znak rejestracyjny SP-WXZ) z fabryki PZL-Świdnik. Śmigłowiec zamówiła Wojewódzka Kolumna Transportu Sanitarnego we Wrocławiu, śmigłowiec posiadał niestandardowe malowanie: był w kolorze pomarańczowym i posiadał na kadłubie zamiast napisu Lotnicze Pogotowie Ratunkowe, napis Górskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe. Ten śmigłowiec wielokrotnie brał udział akcjach ratowniczych GOPR i także był wykorzystywany do szkolenia ratowników GOPR. W grudniu 1978 Kaczanowicz zrezygnował z pracy w Zespole Lotnictwa Sanitarnego we Wrocławiu, w kwietniu 1979 wyjechał do Libii, gdzie w Akademii Lotniczej Lotnictwa Wojskowego (ang.Misurata Air Force Academy) w Misuracie przeszkalał libijskich pilotów wojskowych na śmigłowce Mi-2. Po powrocie do kraju ze względu na stan zdrowia zrezygnował z latania i przeszedł na emeryturę, jako pilot w swojej karierze wylatał łącznie 5800 godzin, z tego ok. 2900 na śmigłowcach. Krzysztof Kaczanowski zmarł 18 grudnia 2023 w wieku 92 lat, został pochowany na cmentarzu komunalnym Wilkowyja w Rzeszowie (sektor 178, rząd 1, nr. grobu 6).
Działalność sportowa Od 1960 roku był członkiem Aeroklubu Wrocławskiego, w aeroklubie pełnił funkcję instruktora samolotowego. W 1967 roku jako pilot śmigłowcowy reprezentował Lotnictwo Wojskowe na pierwszych w Polsce zawodach śmigłowcowych, były to I Krajowe Zawody Śmigłowcowe, w dwóch konkurencjach, pilotażowej i nawigacyjnej zajął I miejsca, w klasyfikacji generalnej zdobył najwięcej punktów w II Krajowych Zawodach Śmigłowcowych w 1969 ponownie zajął I miejsce. Podczas I Śmigłowcowych Mistrzostwach Polski w 1971 zdobył I miejsce i uzyskał tytuł mistrza polski w sporcie śmigłowcowym.
W Witebsku w 1978 brał udział w III Śmigłowcowych Mistrzostwach Świata, w zajął II miejsce (srebrny medal) w konkurencji nawigacyjnej, w klasyfikacji generalnej zajął 18 miejsce. Za osiągnięcia sportowe został odznaczony Srebrnym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Urodzeni w 1931 Kategoria:Zmarli w 2023 Kategoria:Odznaczeni Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe Kategoria:Polscy piloci sportowi Kategoria:Oficerowie polskiego lotnictwa wojskowego 1943–1989 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Wilkowyja w Rzeszowie