Jan Czapiewski (działacz konspiracyjny)

Jan Czapiewski, ps. „Konrad” (ur. 3 lutego 1913 w Łubnie, zm. 4 stycznia 1954 w Gdańsku) – polski działacz polityczny, uczestnik konspiracji podczas II wojny światowej, p.o. Okręgowego Delegata Delegatury Rządu na Kraj Poznań (1944–1945).

Życiorys Syn rolnika Jana i Marii z domu Drewek. Od 1927 działał w Związku Harcerstwa Polskiego, osiągając rangę podharcmistrza. Po ukończeniu Państwowego Gimnazjum Klasycznego w Chojnicach podjął nieukończone studia na Wydziale Prawno-Ekonomicznym Uniwersytetu Poznańskiego (1933–1938). W okresie nauki działał w korporacji akademickiej „Legia”, został jej członkiem rzeczywistym, a także w Związku Akademickim Młodzież Wszechpolska. Został współzałożycielem Centrali Skupu Surowców w Iwacewiczach.

We wrześniu 1939 zmobilizowany do Wojska Polskiego. Dostał się do radzieckiego obozu w Wiaźmie, z niewoli wyszedł w grudniu 1940 po wymianie jeńców polskich pomiędzy III Rzeszą a ZSRR. Dotarł następnie do Poznania, zatrudnił się jako kontroler jakości ziemniaka w firmie eksportowej. Zaangażował się w działalność konspiracyjną, wstąpił do Organizacji Ziem Zachodnich „Ojczyzna” (od stycznia 1941 kierownik organizacyjny w Poznaniu). Ze względu na charakter pracy zajmował się zwłaszcza kolportażem materiałów, pieniędzy czy instrukcji, sprawami organizacyjnymi, utrzymywaniem kontaktów ze strukturami pomorskimi Państwa Podziemnego i „Ojczyzny”, a także utrzymywaniem sieci lokali kontaktowych. Pomiędzy listopadem 1941 a marcem 1942 więziony przez Gestapo w Forcie VII w Poznaniu. W 1942 został bliskim współpracownikiem emisariusza Biura Zachodniego Delegatury Rządu na Kraj Edwarda Serwańskiego, później z Delegatem Okręgowym Leonem Jędrowskim (m.in. dysponował funduszami Okręgowej Delegatury Rządu Poznań). W ramach tejże Delegatury kierował jej przedstawicielstwem w Poznaniu oraz prawdopodobnie od 1941 był Delegatem na południową Wielkopolskę (niezależnie od pełnienia funkcji Okręgowego Delegata przez Adolfa Bnińskiego). Od 1944 do lutego 1945 tymczasowo pełnił obowiązki Okręgowego Delegata (do czasu wkroczenia wojsk sowieckich); Delegatura została prawdopodobnie wkrótce zlikwidowana.

Po wojnie osiadł w Gdańsku. Od 1945 do 1948 pracował jako dyrektor handlowy Gdańskiej Spółdzielni Spożywców, w 1949 w Lidze Morskiej, następnie w 1950 skierowany do pracy jako dyrektor GS „Samopomoc Chłopska” w Pruszczu Gdańskim. Wstąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej, wraz z nią w 1951 dołączył do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Był przesłuchiwany przez organy bezpieczeństwa w związku z działalnością konspiracyjną, pozbawiono go członkostwa w PZPR.

Zmarł w wyniku osłabienia zdrowia. Był żonaty z Marianną z domu Kowalską, mieli troje dzieci. Został pochowany na cmentarzu w Czersku.

Przypisy

Kategoria:Członkowie partii i ugrupowań konspiracyjnych w okupowanej Polsce 1939–1945 Kategoria:Członkowie Polskiej Partii Socjalistycznej (1944–1948) Kategoria:Członkowie Związku Akademickiego Młodzież Wszechpolska Kategoria:Delegaci okręgowi Delegatury Rządu na Kraj Kategoria:Delegaci Powiatowych Delegatur Rządu Kategoria:Jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (kampania wrześniowa) Kategoria:Ludzie związani z Gdańskiem Kategoria:Ludzie związani z Poznaniem Kategoria:Ofiary represji w Polsce Ludowej Kategoria:Osoby pozbawione członkostwa w Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej Kategoria:Podharcmistrzowie Kategoria:Polscy działacze spółdzielczy Kategoria:Polscy korporanci Kategoria:Więźniowie KL Posen Kategoria:Urodzeni w 1913 Kategoria:Zmarli w 1954