Ulica Gołębia (dawniej: Taubenstrasse, Ignacego Daszyńskiego, Am Stadwald, 22 Lipca) – ulica w Zgierzu położona w obszarze Starego Miasta.
Historia Ulica Gołębia należy do najstarszej części miasta, którego układ przestrzenny ukształtował się już w średniowieczu. Występuje pod nazwą ulica Gołębia na planach Zgierza z pierwszej połowy XIX w. Pierwotny przebieg kończył się na wysokości dzisiejszej ulicy Piotra Skargi. Dalej w kierunku północnym prowadziła droga polna, która rozwidlała się w kierunku Lućmierza oraz Parzęczewa. Wzdłuż ulicy znajdowały się ogrody miejskie. W drugim ćwierćwieczu XIX w. powstała zabudowa drewniana, której część zachowała się do dziś. W 1835 jeden z budynków przy ul. Gołębiej został wynajęty na potrzeby elementarnej szkoły dla katolickich dziewcząt. Przed 1844 r. doprowadzono łukowate przedłużenie ulicy, prowadzące ją do traktu łęczyckiego (obecnie ulica Łęczycka). Ulica zachowała charakter mieszkalny.
W okresie I wojny światowej ulica występowała pod nazwą Taubenstrasse. W 1936 r. nadano ulicy imię Ignacego Daszyńskiego. W okresie II wojny światowej nazwę zmieniono na Am Stadtwald. W okresie PRL nadano jej nazwę 22 Lipca, choć w mowie potocznej niezmiennie funkcjonowała nazwa: Gołębia. Historyczną nazwę przywrócono w 1990 r.
Zabytki Przy ulicy Gołębiej zachowały się drewniane domy mieszkalne, typowe dla dawnego budownictwa miejskiego. Do Ewidencji zabytków i cmentarzy Gminy Miasto Zgierz wpisane są budynki o numerach: 4, 5c, 15, 17 oraz 21. Wszystkie one stanowią przykład budownictwa mieszkalnego z drugiego ćwierćwiecza XIX r. Dom przy ul. Gołębiej 21 zachował drzwi ramowo-płycinowe z precyzyjnie wykonaną snycerką.
Do ulicy Gołębiej przylega ściana narożnego budynku przy ul. Szerokiej 8 wybudowanego w połowie XIX w.. Przypisy
Linki zewnętrzne Ulica Gołębia (Zgierz) [w:] Fotopolska [online] [dostęp 2026-03-10]
Kategoria:Ulice i place w Zgierzu