Heinrich Ludwig Franz von Plonski (ur. 5 grudnia 1802 w Bernau, zm. 14 stycznia 1880 w Coburgu) – pruski generał piechoty, uczestnik wojny prusko-austriackiej i wojny francusko-pruskiej, dowódca XI Korpusu Armijnego z dowództwem w Kassel.
Życiorys W 1820 roku ukończył naukę w berlińskim Korpusie Kadetów i jako podporucznik (niem. Secondelieutenant) rozpoczął służbę w 19. Pułku Piechoty. W 1833 roku uzyskał stopień porucznika (niem. Premierelieutenant), a w 1837 roku został adiutantem w dowództwie 10. Brygady Piechoty i nauczycielem w szkole wojskowej w Poznaniu. Cztery lata później awansował na kapitana (niem. Hauptmann) i objął funkcję dowódcy kompanii w 19. Pułku Piechoty. Pełnił ją do 1845 roku, kiedy został przeniesiony do 30. Pułku Piechoty. W 1847 roku otrzymał stopień majora i powierzono mu stanowisko dowódcy batalionu w 13. Pułku Piechoty. Niecały rok później trafił do 26. Pułku Piechoty i w jego szeregach uczestniczył w tłumieniu powstania badeńskiego.
W 1852 roku został dowódcą 7. Batalionu Jegrów i awansował na podpułkownika (niem. Oberstleutnant). Rok później roku objął dowództwo nad Batalionem Jegrów Gwardii oraz został Inspektorem Jegrów i Strzelców, a w 1855 roku promowany został na pułkownika (niem. Oberst). Po nieco ponad roku stanął na czele Korpusu Jegrów Konnych (niem. Reitendes Feldjägerkorps). W 1858 roku dowodził kolejno 16. Brygadą Piechoty i 4. Brygadą Piechoty Gwardii, w związku z czym otrzymał stopień generała majora (niem. Generalmajor). Na tym stanowisku pozostawał do 1863 roku, kiedy został awansowany na generała porucznika (niem. Generalleutnant) oraz mianowany dowódcą 12. Dywizji.
W związku z mobilizacją poprzedzającą wojnę duńską stanął na czele Dywizji Piechoty Gwardii, która została rozmieszczona w Jutlandii. Po zakończeniu konfliktu objął dowództwo nad 2. Dywizją Piechoty Gwardii. Dowodził nią podczas wojny prusko-austriackiej, walcząc między innymi w bitwach pod Soor i Sadową. W 1866 roku objął dowództwo nad pruskimi oddziałami w Hesji-Nassau, a jeszcze w tym samym roku został generałem-głównodowodzącym nowoutworzonego XI Korpusu Armijnego z dowództwem w Kassel. W 1868 roku awansował na generała piechoty (niem. General der Infanterie), a rok później został szefem 19. Pułku Piechoty. Przed wybuchem wojny prusko-francuskiej zrzekł się dowództwa nad XI Koprusem na rzecz gen. Juliusa von Bose, a sam został jego zastępcą. W 1871 roku pełnił obowiązki gubernatora Moguncji i pod koniec roku przeszedł w stan spoczynku.
Odznaczenia Odznaczenia gen. von Plonskiego to między innymi: Krzyż Wielki Orderu Orła Czerwonego z mieczami na pierścieniu Order Królewski Korony I klasy z mieczami na pierścieniu Order Orła Czerwonego II klasy z mieczami, gwiazdą i liśćmi dębu na wstędze wojennej Krzyż Zasługi Hohenzollernów III klasy ordynku książęcego Komandor II klasy Orderu Lwa Zeryngeńskiego (Badenia) Krzyż Wielki Orderu Ludwika (Hesja) Wojskowy Krzyż Medyczny (Hesja) Order Świętej Anny I klasy (Imperium Rosyjskie) Krzyż Wielki Orderu Sokoła Białego (Saksonia-Weimar) Krzyż Wielki Orderu Ernestyńskiego (Saksonia)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Pruscy generałowie Kategoria:Odznaczeni Orderem Korony (Prusy) Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Czerwonego Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Aleksandra Newskiego (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Wojskowej Karola Fryderyka Kategoria:Odznaczeni Orderem Hohenzollernów Kategoria:Odznaczeni Orderem Ludwika Kategoria:Odznaczeni Orderem Ernestyńskim Kategoria:Odznaczeni Orderem Sokoła Białego Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Odznaczeni Orderem Lwa Zeryngeńskiego Kategoria:Uczestnicy wojny prusko-austriackiej Kategoria:Urodzeni w 1802 Kategoria:Zmarli w 1880