Łastoczka-M – (ros. „Ласточка-М”) – rosyjski lekki bezzałogowy statek powietrzny klasy taktycznej, przeznaczony do prowadzenia rozpoznania obrazowego oraz przenoszenia lekkich środków bojowych. Został opracowany przez biuro konstrukcyjne Łucz (wchodzące w skład holdingu Wega) z Rybinska. System jest przewidziany do działania na szczeblu pododdziałów wojsk lądowych.

Historia Łastoczka-M została opracowana jako rozwinięcie lekkich systemów rozpoznawczych przeznaczonych do bezpośredniego wsparcia oddziałów liniowych. Konstrukcja powstała w biurze Łucz (holding Wega) w Rybinsku. Publiczna prezentacja miała miejsce latem 2021 r. na poligonie Alabino pod Moskwą. Pierwsze użycie przez Siły Zbrojne Federacji Rosyjskiej nastąpiło podczas ćwiczeń Zapad 2021.

System został opracowany jako rozwiązanie o podwójnym przeznaczeniu – rozpoznawczym oraz bojowym – z możliwością przenoszenia lekkiej amunicji. W przekazach dotyczących konstrukcji wskazywano również na wykorzystanie komponentów zagranicznych, w tym pochodzących ze Szwajcarii i Stanów Zjednoczonych. Wyposażenie przenoszone na pokładzie pozwala na współpracę z innymi dronami, m.in. z Orionem.

Dron został wykorzystany bojowo podczas inwazji Rosji na Ukrainę. Jeden jego egzemplarzy został przejęty przez Siły Zbrojne Ukrainy.

Konstrukcja Łastoczka-M jest bezzałogowcem o klasycznym układzie aerodynamicznym górnopłatu. Skrzydło ma prosty obrys z eliptycznie zakończonymi krawędziami natarcia. Kadłub ma postać krótkiego, opływowego zasobnika podwieszonego pod skrzydłem, mieszczącego urządzenia nawigacyjne oraz głowicę optoelektroniczną. Zastosowano odwrócone usterzenie typu Rudlickiego osadzone na wydłużonej belce ogonowej.

Napęd stanowi silnik elektryczny z dwułopatowym śmigłem w układzie ciągnącym. Start odbywa się z katapulty, natomiast lądowanie realizowane jest na poduszce powietrznej.

Bezzałogowiec może przenosić ładunek użyteczny o masie do ok. 2,5 kg. W wariancie bojowym przewidziano możliwość podwieszania granatów kalibru 43 mm (przeciwpancernych lub burzących) o masie 300–350 g.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Rosyjskie bezzałogowe statki powietrzne