Dorothy Canfield Fisher (ur. 17 lutego 1897 w Lawrence, zm. 9 listopada 1958) – amerykańska reformatorka edukacji, działaczka społeczna i najlepiej sprzedająca się amerykańską autorka na początku XX wieku. Wspierała prawa kobiet, równość rasową i edukację przez całe życie. Eleanor Roosevelt uznała ją za jedną z dziesięciu najbardziej wpływowych kobiet w Stanach Zjednoczonych.
Życiorys Dorothea Frances Canfield – nazwana na cześć Dorothei Brooke, bohaterki powieści Middlemarch – urodziła się 17 lutego 1879 roku w Lawrence w stanie Kansas jako córka Jamesa Hulme Canfielda i Flavii Camp, która była artystką i pisarką.
W 1899 Canfield otrzymała tytuł licencjata sztuk pięknych na Ohio State University. Następnie studiowała języki romańskie na Uniwersytecie Paryskim i Uniwersytecie Columbia (gdzie jej ojciec był bibliotekarzem od 1899). Uzyskała tytuł doktora na Uniwersytecie Columbia.
Była pierwszą kobietą, która otrzymała tytuł honorowy od Dartmouth College, a także otrzymała inne od University of Nebraska, Middlebury College, Swarthmore College, Smith College, Williams College, Ohio State University i University of Vermont.
W 1907 roku wyszła za mąż za Johna Redwooda Fishera, z którym miała dwójkę dzieci: córkę Sally i syna Jimmy’ego.
Canfield Fisher biegle władała pięcioma językami i oprócz pisania powieści, opowiadań, wspomnień i prac edukacyjnych, zajmowała się również szeroko pojętą krytyką literacką i tłumaczeniem książek.
Aktywizm Canfield Fisher angażowała się w działalność społeczną w wielu aspektach edukacji i polityki. Kierowała pierwszym programem edukacji dorosłych w USA. W 1917 roku prowadziła działalność pomocową dla ofiar wojny we Francji, zakładając Dom Dziecka Bidarta dla uchodźców i organizując akcję drukowania książek w alfabecie Braille’a dla niewidomych weteranów wojennych. W 1919 roku została powołana do Rady Edukacji Stanu Vermont, aby pomóc w poprawie edukacji publicznej na obszarach wiejskich. Przez lata promowała edukację i resocjalizację i reformę w więzieniach, zwłaszcza w więzieniach dla kobiet.
Po śmierci syna w II wojnie światowej zorganizowała stypendium w Harvard Medical School dla dwóch filipińskich chirurgów, którzy próbowali uratować mu życie.
Listy Dorothy Canfield Fisher pisała przez wiele lat listy z pisarką Willą Cather. Pisywała także z Henry Seidelem Canby, Richardem Wrightem, Heywoodem Brounem, Witterem Bynnerem, Isakiem Dinesenem i Robertem Frostem.
Życie prywatne i śmierć Jej córka Sally urodziła się w 1909 roku. Wyszła za mąż za Johna Paula Scotta i mieszkali w Bar Harbor w stanie Maine. Do 1958 roku opublikowała 18 książek dla dzieci pod pseudonimem Sally Scott.
Jej syn James (Jimmy) urodził się w 1913 roku i podczas II wojny światowej został chirurgiem i kapitanem w armii amerykańskiej. Służył w Alamo Scouts przez trzy miesiące pod koniec 1944 roku. Następnie jego oddział Rangersów uratował jeńców wojennych aliantów w Cabanatuan na Filipinach. Fisher zmarł na Luzonie 31 stycznia 1945 roku
Canfield Fisher zmarła w wieku 79 lat w Arlington w stanie Vermont w 1958 roku. Jej mąż John zmarł w następnym roku.
W Polsce wydano Fisher tylko w zbiorach opowiadań:
13 opowiadań amerykańskich – Wydawnictwo Iskry, 1969 26 współczesnych opowiadań amerykańskich - Wydawnictwo Iskry, 1963
Linki zewnętrzne E-booki po angielsku Prace Dorothy Canfield Fisher w projekcie Gutenberg Audiobooki w domenie publicznej
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Ohio State University Kategoria:Amerykańscy pisarze Kategoria:Urodzeni w 1879 Kategoria:Zmarli w 1958