Kościół w Räpplinge – świątynia należąca do Kościoła Szwecji. Znajduje się w środkowej części Olandii. Architektura Pierwszy kościół w Räpplinge powstał prawdopodobnie w połowie XI wieku i był budowlą drewnianą. W następnym stuleciu został on zamieniony na kościół z kamienia. W pierwszej połowie XII wieku wzniesiono nawę oraz prezbiterium z absydą od wschodu. Południowa ściana nawy i zachodni szczyt zachowały się do dziś i stanowią część obecnego kościoła. W drugiej połowie XII wieku dostawiono od zachodu wieżę. Z kolei pod koniec tego samego stulecia od wschodu dobudowano drugą wieżę, przez co cały kościół nabrał cech . Mury nawy zostały nadbudowane, dzięki czemu budowla uzyskała kondygnację obronną zaopatrzoną w otwory strzelnicze. Nadanie kościołowi funkcji obronnych związane było z niepewną sytuacją w regionie Morza Bałtyckiego w okresie XII i XIII wieku. W 1240 roku przy północnej stronie nawy dobudowano kaplicę, której spora część zachowała się do dziś.
Podczas wojen w XVI i XVII wieku kościół kilkakrotnie ulegał poważnym zniszczeniom. Każdorazowa jego odbudowa stanowiła dla wiernych ogromne wyzwanie. Ostatecznie w XVIII wieku kościół uznano za zniszczony i nienadający się do użytku. W związku z tym w 1802 roku rozpoczęto gruntowną przebudowę świątyni. Prace te zlecono Henrikowi Wermelinowi. Nowy kościół powstał zgodnie z ówczesnymi trendami. Była to świątynia halowa z dużymi oknami o półkolistych łukach, nakryta sklepieniem kolebkowym. W 1820 roku odbudowano średniowieczną wieżę zachodnią, która zachowała się do dziś. Wieżę tę wyposażono w ośmioboczną latarnię z hełmem zwieńczonym krzyżem. W latarni wiszą dwa dzwony, które wcześniej znajdowały się w dzwonnicy. Wnętrze mały|lewo|Wnętrze kościoła Niektóre elementy wyposażenia wnętrza:
średniowieczny ołtarz w kaplicy bocznej, ołtarz rokokowy autorstwa Jonasa Berggrena z 1755 roku, z przedstawieniem podwyższenia krzyża Chrystusa; po bokach znajdują się postaci symbolizujące Prawo i Ewangelię, powyżej widnieje anioł niosący krzyż oraz Duch Święty w postaci gołębicy, ambona wykonana przez Jonasa Berggrena oraz Andersa Georga Wadstena, z przedstawieniem Jezusa i Samarytanki, chrzcielnica z czerwonego wapienia, z 1642 roku, portret króla Gustawa V i królowej Wiktorii autorstwa Olofa Segerfeldta z 1941 roku, antepedium haftowane przez króla Gustawa V, królewskie trony w prezbiterium z monogramami Gustawa V i Wiktorii, wykonane przez Theodora Karlssona z Virserum, podarowane w 1937 roku przez księżniczkę Sybillę i nadwornego jubilera Gunnara Svenssona z Kalmaru, z 1690 roku, będący modelem holenderskiego okrętu wojennego, dwa krucyfiksy podarowane kościołowi w 1951 roku przez księżniczkę Sybillę, zgodnie z wolą królowej Wiktorii, znajdujące się wcześniej w pałacu Solliden, ławki z 1905 roku, galeria z okresu przebudowy kościoła w 1802 roku, z obrazami Erika Jerkena z lat 1929 i 1943 przedstawiającymi: Adama w raju, arkę Noego, narodziny Jezusa, Dobrego Samarytanina i koniec świata, większy dzwon odlany w 1684 roku przez Hansa Jackoba Biermana, mniejszy dzwon odlany w 1750 roku przez Johana Fahlstena, witraże w prezbiterium z 1929 roku autorstwa Erika Jerkena, przedstawiające Kazanie na Górze i Przemienienie Chrystusa.
Pierwsze organy w kościele w Räpplinge zostały skonstruowane w 1854 roku przez Nilsa Pettera Peterssona z Visby. Fasadę do nich zaprojektował Ludvig Hawerman. W 1899 roku Emil Wirell odnowił instrument. W 1920 roku Olof Hammerberg z Göteborga zbudował nowe organy. Po raz ostatni nowy instrument, wykonany przez zakład A Mårtenssons orgelfabrik z Lund, zainstalowano w 1965 roku.
Przypisy
Kategoria:Świątynie luterańskie w Szwecji Kategoria:Zabytkowe kościoły w Szwecji Kategoria:Kościoły na Olandii