thumb|right|Litia podczas całonocnego czuwania Litia (gr. , , ) – termin występujący w liturgii prawosławnej w trzech znaczeniach:
wspólna, żarliwa modlitwa, wchodząca w skład całonocnego czuwania, sprawowana w narteksie cerkwi. Składa się z uroczystego wyjścia duchownych z prezbiterium, stichir, wozgłasów i wielokrtonie, nawet do 40 razy powtarzanego śpiewu (Panie, zmiłuj się). Wznoszone są prośby o zbawienie wiernych dzięki wstawiennictwu świętych. Kapłan modli się za każdą duszę chrześcijańską i prosi o uchronienie ludzi od klęsk i nieszczęść. Litia kończy się modlitwą (Władco wielce miłościwy)Konstanty Bondaruk, O nabożeństwie prawosławnym, Warszawska Metropolia Prawosławna, Warszawa 2020, , str. 183. W tym znaczeniu nazywana jest też czasem litanią.
nabożeństwo za zmarłych, krótsze niż panichida, sprawowane w narteksie lub przy panichidniku po zakończeniu wieczerni lub jutrzni lub przed rozesłaniem w czasie Boskiej Liturgii. Składa się z modlitw początkowych, troparionów i ektenii. W tym znaczeniu nazywana też litią za zmarłych.
procesja z molebnem w czasie szczególnych zagrożeń, takich jak klęski żywiołowe czy wojny. W tym znaczeniu również czasem nazywana litanią.
Zobacz też litania panichida
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Liturgia prawosławna