Zębośluzek krótkokolczasty, pierwoząb krótkokolczasty (Stypella subgelatinosa (P. Karst.) P. Roberts) – gatunekgatunek grzybów z rzędu uszakowców (Auriculariales).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Incertae sedis, Auriculariales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go w 1883 r. Petter Adolf Karsten, nadając mu nazwę Hydnum subgelatinosum. W 1998 r. P. Roberts przeniósł go do rodzaju Stypella. W 1977 r. Władysław Wojewoda nadał polską nazwę śpierwoząb krótkokolczasty, w 2003 r. zmienił ją zębośluzek krótkokolczasty.
Morfologia Owocniki Powstają jako pojedyncze owocniki, które następnie łączą się, tworząc rozpostarty owocnik złożony. Każdy pojedynczy owocnik ma postać kępki lub kołków sterylnych strzępek, wskutek czego podobny jest do owocników kolczastych (odontoidalnych). Kępki strzępkowe wystają 50–500 µm ponad powierzchnię hymenium. Cechy mikroskopowe Strzępki w galaretowatej macierzy, wąskie, o średnicy 1–2 µm, bezbarwne, silnie rozgałęzione, ze sprzążkami, szybko zapadające się po wysuszeniu. Strzępki w kołkach są zazwyczaj słabo rozgałęzione w kierunku wierzchołka, przypominające strzępki, ściśle lub luźno splecione w galaretowatej macierzy. Cystyd brak. Podstawki 2–4-komórkowe. Bazydiospory o kształcie zbliżonym do kulistego lub elipsoidalnego, kilka sporadycznie podłużnych, 4–7,5 × 3,5–5 (–5,5) µm, Q = 1,1–1,9. Często wytwarzają zarodniki wtórne, kiełkujące poprzez strzępkę kiełkową.
Występowanie i siedlisko GBIF podaje wystąpienia na wszystkich kontynentach poza Antarktydą. Władysław Wojewoda podał wystąpienia w Polsce i umieścił gatunek na Czerwonej Liście jako „I – o niekreślonym zagrożeniu”. Występuje w lasach liściastych z grabem, na drewnie różnych drzew i krzewów liściastych, np. brzozy.
Przypisy
Kategoria:Uszakowce Kategoria:Mykobiota Polski