Messerschmitt Me 261, Adolfine – niemiecki samolot rozpoznawczy okresu II wojny światowej.
Historia i rozwój thumb|left|Me 261 (model 3D) Zaprojektowany w 1937 roku jako maszyna „jednorazowego użytku” – miał przewieźć ogień olimpijski z Berlina do Tokio na igrzyska olimpijskie w 1940 roku. Prace nad trzema prototypami rozpoczęły się na początku 1939 roku, ale z powodu wybuchu wojny prace nad nim spowolniono. Ostatecznie pierwszy prototyp (Me 261V1) oblatany został 23 grudnia 1940, a drugi (Me 261V2) na wiosnę 1941 roku.
Olbrzymi zasięg zainspirował konstruktorów do przebudowy samolotów do pełnienia zadań rozpoznawczych. Okazało się jednak, że zainstalowanie systemów obronnych na wyspecjalizowanej maszynie jest zbyt skomplikowane i projekt zarzucono. Me 261V1 (oznaczenie BJ+СР) i V2 (BJ+CQ) używane były do testowania i kalibracji różnego rodzaju sprzętu elektronicznego. W 1944 roku zostały poważnie uszkodzone podczas alianckiego bombardowania lotniska Lechfeld i został zezłomowany.
Na początku 1943 roku ukończono prace nad trzecim prototypem, Me 261V3, oznaczonym kodem BJ+CR. Od dwóch wcześniejszych różnił się silnikami Daimler Benz DB 610A-1/B-1 oraz miejscem dla dwóch dodatkowych członków załogi. Tak przekonstruowaną maszyną pilot Karl Baur 16 kwietnia 1943 roku pokonał 4473 km w ciągu 10 godzin. Przy lądowaniu podwozie złożyło się i samolot został lekko uszkodzony. Po dokonaniu niezbędnych napraw samolot został przekazany w maju 1943 do Aufklärungsgruppe O.b.d.L, stacjonującej w Oranienburgu.
Opis techniczny Dwusilnikowy samolot rekordowy i rozpoznawczy w układzie dolnopłatu. Kadłub o przekroju owalnym i konstrukcji skorupowej. kabina zakryta z miejscami załogi w układzie tandemowym. Skrzydło czteroczęściowe, w centralnych częściach mieściły się zbiorniki paliwa. Wyposażone w dwuczęściowe klapy oraz jednczęściowe lotki. podwozie chowane w locie w gondole silnika po obrocie o 90°, kółko ogonowe chowane w końcową część kadłuba. stateczniki pionowe zdwojone, ster wysokości jednoczęściowy. Napęd stanowiły dwa silniki Daimler-Benz DB 610A-1/B-1 chodzone cieczą, chłodnice umieszczone na krawędzi natarcia skrzydła. Chłodnica oleju pod gondolami silników. Napędzały czterołopatowe śmigła o średnicy 4,6 m.
Dane techniczne: Napęd: 2 silniki Daimler Benz DB 606A/B (Me 261V1 i V2) 2 silniki Daimler Benz DB 610A-1/B-1 (Me 261V3) Załoga: 5 ludzi (Me 261V1 i V2) 7 ludzi (Me 261V3) Wymiary: Rozpiętość – 26,87 m Długość – 16,69 m Wysokość – 4,72 m Osiągi: Prędkość maksymalna (Me 261V3): 620 km/h Zasięg 11,000 km (przy prędkości 400 km/h)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Niemieckie samoloty rozpoznawcze II wojny światowej Me 261 Kategoria:Samoloty z napędem śmigłowym