Zasłonak gołąbkowy (Cortinarius cumatilis Fr.) – gatunek grzybów należący do rodziny zasłonakowatych (Cortinariaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Cortinarius, Cortinariaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy zdiagnozował go Elias Fries w 1838 r. Synonimy:
Polską nazwę nadał Andrzej Nespiak w 1975 r.
Morfologia Kapelusz Średnica 4–12 cm, początkowo półkulisty potem wypukły z podgiętym brzegiem, w końcu płaski. Powierzchnia w stanie wilgotnym lepka, w młodych owocnikach niebiesko-fioletowa, od środka blaknąca i zmieniająca barwę na ochrową. Zasnówka biała.
Blaszki Początkowo białe lub szarawe, potem jasno rdzawobrązowe. Trzon Wysokość 5–10 cm, grubość 1–2,5 cm, cylindryczny lub maczugowaty. Powierzchnia biała, w młodych owocnikach z fioletowymi włókienkami. Miąższ Białawy o niewyraźnym zapachu i łagodnym smaku. Cechy mikroskopowe Zarodniki migdałkowate, 9,5–11,5 × 5–6 µm, lekko lub średnio brodawkowate.
Występowanie i siedlisko Znane jest występowanie tego gatunku w niektórych krajach Europy i w Maroku. W Polsce do 2003 r. jedyne stanowisko podał A. Nespiak w 1975 r. bez określenia dokładniejszej lokalizacji.
Naziemny grzyb mykoryzowy. Występuje w lasach iglastych i mieszanych, najczęściej pod modrzewiami i świerkami.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Zasłonakowate