, także Kôsçak Yamada (ur. 9 czerwca 1886 Tokio, zm. 29 grudnia 1965 tamże) – japoński kompozytor i dyrygent.
Życiorys W latach 1904−1908 studiował w Cesarskiej Akademii Muzycznej w Tokio, gdzie jego nauczycielami byli Tamaki Shibata (śpiew) i Heinrich Werkmeister (wiolonczela i teoria). Od 1908 do 1913 roku uczył się w Hochschule für Musik w Berlinie u Maxa Brucha i Karla Leopolda Wolfa. Po powrocie do Japonii założył w 1915 roku w Tokio pierwszą profesjonalną orkiestrę symfoniczną. W latach 1917−1919 koncertował w Stanach Zjednoczonych, występując z Filharmonikami Nowojorskimi. W 1920 roku założył japońskie stowarzyszenie muzyki dramatycznej (Nihon Gakugeki Kyōkai). Odbywał podróże koncertowe po Japonii, prezentując dzieła Wagnera i Debussy’ego. W 1922 roku wspólnie z poetą Hakushū Kitaharą założył czasopismo Shi to ongaku. W 1930 i 1933 roku odbył tournée po ZSRR, a w 1937 roku po krajach europejskich.
Odznaczony Legią Honorową (1936), Nagrodą Asahi (1941), Medalem Honoru z błękitną wstęgą (1954) i Orderem Kultury (1956). Od 1942 roku członek Japońskiej Akademii Sztuki (Nihon Geijutsu-in).
Twórczość W muzyce Yamady widoczny jest wpływ twórczości Richarda Straussa i Richarda Wagnera. W pieśniach nawiązywał do dorobku Schuberta i Schumanna. W swoich utworach wokalnych podkreślał za pomocą rytmiki i melodyki intonację języka japońskiego. Znaczna część dorobku kompozytora przepadła w nalocie na Tokio w dniu 25 maja 1945 roku.
Ważniejsze kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Japońscy kompozytorzy Kategoria:Japońscy dyrygenci Kategoria:Urodzeni w 1886 Kategoria:Zmarli w 1965 Kategoria:Ludzie urodzeni w Tokio Kategoria:Odznaczeni Orderem Kultury Kategoria:Kawalerowie Legii Honorowej Kategoria:Laureaci Nagrody Asahi