Augustyn Tadeusz Waluś ps. „Kornel” (ur. 24 sierpnia 1895 w Sopotni Małej, zm. 17 grudnia 1967) – podpułkownik dyplomowany piechoty Armii Krajowej, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 24 sierpnia 1895 w Sopotni Małej, w ówczesnym powiecie żywieckim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Pawła.. i Anny z domu Droździk. W marcu 1914 wstąpił do Związku Strzeleckigo w Żywcu i pełnił w nim funkcję adiutanta komendy powiatowej. W czerwcu 1914 ukończył naukę w klasie VII i zdał egzamin dojrzałości w c. k. Wyższej Szkole Realnej w Żywcu.

13 września 1914 został wcielony do cesarskiej i królewskiej Armii i przydzielony do Pułku Piechoty Nr 56 w Wadowicach. W listopadzie tego roku został przeniesiony do Pułku Piechoty Nr 99 w Znojmie, gdzie ukończył szkołę oficerów rezerwy. W czerwcu 1915 został przeniesiony do Pułku Piechoty Nr 100 w Piotrkowie, a w sierpniu tego roku skierowany na front rosyjski. 12 października 1915 został ranny.. Był wówczas kadetem aspirantem w 11. kompanii pułku. W kwietniu 1916, po zakończeniu leczenia, wrócił do Kadry Pułku Piechoty Nr 100 w Piotrkowie. W maju ponownie wysłany na front. W lipcu został odkomenderowany do Pułku Piechoty Nr 20. Na stopień porucznika rezerwy (niem. Leutnant) został mianowany ze starszeństwem z 1 sierpnia 1916. 30 listopada 1916 dostał się do rosyjskiej niewoli. W lipcu 1918, po uwolnieniu z niewoli, wrócił do Kadry Pułku Piechoty Nr 100, gdzie po przeprowadzonej rehabilitacji został skierowany na dwumiesięczny urlop.

Do Wojska Polskiego został przyjęty z byłej armii austro-węgierskiej. Służył w 15 Pułku Piechoty „Wilków” w Dęblinie. 18 lutego 1928 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1928 i 105. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W kwietniu tego roku został wyznaczony na stanowisko oficera sztabowego pułku. W lipcu 1929 został przeniesiony do 1 Pułku Strzelców Podhalańskich w Nowym Sączu na stanowisko dowódcy batalionu. Z dniem 5 stycznia 1931 został powołany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza dwuletniego Kursu 1930/32. Z dniem 1 listopada 1932, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera dyplomowanego, został przeniesiony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VIII w Toruniu. Pełnił służbę na stanowisku szefa Wydziału Mobilizacji i Uzupełnień. W listopadzie 1934 został przeniesiony do 22 Pułku Piechoty w Siedlcach na stanowisko dowódcy batalionu. W 1939 pełnił służbę w DOK VIII w Toruniu na stanowisku szefa Wydziału Mobilizacji i Uzupełnień.

W styczniu 1944 został wyznaczony na stanowisko szefa Oddziału IV Kwatermistrzowskiego Komendy Głównej Armii Krajowej.

Był żonaty, miał dwie córki: Teresę (ur. 23 stycznia 1927) i Alicję (ur. 9 stycznia 1931).

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 1578 – 28 lutego 1921 Krzyż Walecznych czterokrotnie Złoty Krzyż Zasługi – 1938 „za zasługi w służbie wojskowej” Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Członkowie Związku Strzeleckiego (1910–1914) Kategoria:Dowódcy batalionów 1 Pułku Strzelców Podhalańskich Kategoria:Dowódcy batalionów 22 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Majorowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie Armii Krajowej Kategoria:Oficerowie dyplomowani II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy – oficerowie armii austro-węgierskiej Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1967