Płaskodziobek mały (Todus todus) – gatunek małego, kolorowego ptaka z rodziny płaskodziobków (Todidae) w rzędzie kraskowych (Coraciiformes). Występuje endemicznie w lasach całej Jamajki. Monotypowy.
Morfologia Osiąga wielkość 9–11 cm i masę 5,5–7,2 g. W jego barwach dominują: zielony w górnej części (w tym głowa, skrzydła i ogon), z czerwonym gardłem i żółtawo-zielonkawymi spodami. Na bokach znajduje się trochę różu. Ma dużą głowę i długi, płaski dziób. Od nasady dzioba w stronę boków piersi przebiega pasek („wąsy”), początkowo biały i wąski, przechodzący w szerszą jasnoniebieskoszarą plamę. Samice są podobne do samców, różnią się tym, że wspomniana jasnoniebieskoszara plama jest słabo widoczna.
Biotop Jego naturalne siedliska to las subtropikalny lub tropikalny las wilgotny. Preferuje zalesione wzgórza i góry, ale jego typowe siedlisko może obejmować namorzyny i suche lasy nizinne.
Lęgi Zwykle gniazduje w norze wykopanej w urwistym brzegu ziemi lub w zgniłym pniu drzewa. Sezon lęgowy odbywa się między grudniem a lipcem. Samica składa od 1 do 4 jaj; ich wysiadywaniem zajmują się oboje rodzice przez około 3 tygodnie.
Pożywienie Płaskodziobek mały żywi się szeroką gamą owadów, w tym muchami, chrząszczami, konikami polnymi, świerszczami i ćmami. Pająki, krocionogi i małe jaszczurki, a czasami także owoce, są również częścią jego diety.
Status zagrożenia IUCN uznaje płaskodziobka małego za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern). Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako dość pospolity. BirdLife International ocenia trend liczebności populacji jako prawdopodobnie stabilny. Wśród zagrożeń dla gatunku wymienia się drapieżnictwo mangust, niszczenie siedlisk oraz polowania wiejskich dzieci.
Przypisy Systematyka i nazwa polska za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Płaskodziobki Kategoria:Ptaki Ameryki Północnej Kategoria:Fauna endemiczna Jamajki Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1758 roku Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza