Janusz Antoni Kajrunajtys (ur. 5 marca 1933 w Łodzi, zm. 26 listopada 2019 w Krakowie) – polski inżynier budownictwa, wynalazca, zawodnik i sędzia brydżowy, oficer artylerii.
Życiorys Urodził się w rodzinie Jana i Zofii z domu Cendrowskiej. Ukończył w 1961 r. studia na Politechnice Śląskiej w Gliwicach. Przez całe życie zawodowe wykładał geometrię wykreślną na tej uczelni.
W pracy naukowo-badawczej zajmował się głównie technologią betonu prasowanego i deskowaniem ślizgowym. Był autorem i współautorem 14 patentów oraz licznych publikacji. Opracował wiele ekspertyz w dziedzinie technologii budownictwa, w zakresie projektowania i wdrożeń. Współtworzył wykłady telewizyjne z obszaru geometrii wykreślnej i rysunku technicznego.
Od 30 września 1961 r. był mężem Ewy Gizeli z domu Mańczak, dr inż. budownictwa, z którą miał syna Kasjana (ur. 1964), inżyniera mechanika i informatyka.
Zmarł w Krakowie, pochowany 30 listopada 2019 r. na cmentarzu Centralnym w Gliwicach (sektor KG5-A-8).
Odznaczenia i nagrody
Złota Odznaka „Zasłużonemu w Rozwoju Województwa Katowickiego” (1971) Nagroda Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego zespołowa I stopnia za szczególne osiągnięcia w dziedzinie badań naukowych (1971) Nagroda Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki zespołowa I stopnia za osiągnięcia w dziedzinie badań naukowych (1977)
Przypisy
Bibliografia Wspomnienie o Januszu Kajrunajtysie
Kategoria:Ludzie urodzeni w Łodzi Kategoria:Odznaczeni Odznaką „Zasłużonemu w Rozwoju Województwa Katowickiego” Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Centralnym w Gliwicach Kategoria:Polscy inżynierowie budownictwa Kategoria:Polscy brydżyści sportowi Kategoria:Urodzeni w 1933 Kategoria:Zmarli w 2019