Mieczysław GawlikW ewidencji urzędników Austro-Węgier był określany w języku niemieckim jako „Miezislaus Gawlik”. (ur. 3 czerwca 1883 w Wołoskiej Wsi, zm. 29 stycznia 1928 we Lwowie) – polski historyk, profesor gimnazjalny.
Życiorys Urodził się 3 czerwca 1883 w Wołoskiej Wsi koło Bolechowa. Był wyznania rzymskokatolickiego. Kształcił się w C. K. IV Gimnazjum we Lwowie, gdzie w 1902 ukończył VIII klasę i zdał egzamin dojrzałości. Od 1903 do 1908 odbył studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Lwowskiego o specjalności historii i geografii pod opieką naukową profesorów Ludwika Finkela i Bronisława Dembińskiego. Podczas studiów został członkiem zwyczajnym Towarzystwa Czytelni Akademickiej we Lwowie oraz sekretarzem zarządu Akademickiego Kółka Historycznego. Na lwowskiej uczelni uzyskał stopień doktora z zakresu historii Polski.
15 października 1906 podjął pracę w szkolnictwie. W części roku szkolnego 1906/1907 jako zastępca nauczyciela pracował w C. K. Gimnazjum w Dębicy. Z Dębicy 3 marca 1907 został przeniesiony do C. K. Gimnazjum w Jarosławiu. Wkrótce potem, 9 listopada 1907 złożył egzamin nauczycielski z zakresu historii i geografii. W gimnazjum jarosławskim uczył geografii, historii powszechnej, dziejów ojczystych (kraju rodzinnego), prowadził koło historyczne. 12 września 1910 został przeniesiony do C. K. Szkoły Realnej w Żywcu. Około 1910/1911 pracował w Horodence. Od 1911 do 1913 uczył w Tłumaczu. Później był profesorem w C. K. II Gimnazjum w Stanisławowie, w którym uczył historii, geografii, kaligrafii.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości sprawował stanowisko dyrektora Polskiego Prywatnego Gimnazjum Koedukacyjnego w Horodence. Wówczas był przewodniczącym koła Towarzystwa Szkoły Ludowej w Horodence. Do 1924 był dyrektorem Polskiego Prywatnego Gimnazjum Koedukacyjnego w Borszczowie. Uczył tam geografii i historii. Latem 1924 został przeniesiony (formalnie z II Gimnazjum w Stanisławowie) na stanowisko profesora w VIII Państwowym Gimnazjum im. Króla Kazimierza Wielkiego (do Lwowa powrócił celem poświęcenia się pracy naukowej). Uczył tam historii i geografii. Z powodu trudnych warunków materialnych równolegle pracował jako nauczyciel w innych lwowskich zakładach: w Seminarium Nauczycielskim Żeńskim, szkołach prywatnych i na kursach dokształcających.
Publikował prace naukowe w formie monografii historycznych, a także wydawał artykuły i rozprawy, drukowane w „Kwartalniku Historycznym” oraz na łamach prasy lwowskiej (dotyczyły historii Kozaczyzny, stosunków polsko-moskiewskich oraz ruchu historyczno-naukowego ruskiego i rosyjskiego). Przez wiele lat gromadził również materiały do historii zbójnictwa na Podkarpaciu. Od lat studenckich był działaczem oświatowym. Był członkiem zarządu Koła Lwowskiego Towarzystwa Nauczycieli Szkół Średnich i Wyższych. Należał także do Towarzystwa Historycznego.
We Lwowie zamieszkiwał przy ulicy Kochanowskiego 8. Zmarł nagle 29 stycznia 1928 we Lwowie na serce w wieku 44 lat. Został pochowany we Lwowie. W pogrzebie uczestniczył m.in. abp Józef Teodorowicz, a nad grobem przemawiał August Paszkudzki z TNSW. We wspomnieniu na łamach „Gazety Lwowskiej” Mieczysław Gawlik został określony mianem jednego z najgodniejszych i najlepszych reprezentantów zawodu profesorskiego. Był żonaty z Anną z domu Stefanowicz, miał dwie córki.
Publikacje Projekt unii rosyjsko-polskiej w drugiej połowie XVII. wieku (1901, 1909) Dzieje odkryć geograficznych. 1 (1912) Dzieje odkryć geograficznych. 2, Odkrycia czasów najnowszych (1912) Zygmunt Sierakowski (1913) O powstaniu styczniowem 1863 r. (1913) Nasi bohaterowie ostatniej walki o wolność (1863 r.) (1913) O sławnym dziejopisarzu polskim Janie Długoszu (w pięćsetną rocznicę urodzin) (1916) Na wschodniej rubieży (z przeszłości Rusi Czerwonej) (1916) O św. Kazimierzu królewiczu polskim (1916, 1931) O św. Wojciechu patronie Polski (1917) Dzieje niepodległej Polski (1917) Na wschodniej rubieży (z przeszłości Rusi Czerwonej) (ok. 1919) Dzieje niepodległej Polski (1922) Powstanie styczniowe 1863. (1925) Powstanie styczniowe 1863 r. (6 rycin) (1925) Konieczność wprowadzenia historii kultury polskiej jako przedmiotu obowiązkowego w planach i nauczaniu w szkołach średnich (1925, z Kazimierzem Hartlebem) Kultura Polski (wypisy źródłowe) (1925, z Kazimierzem Hartlebem) Stanisław Staszic 1755-20.I.1826 (w setną rocznicę zgonu) (1926) Pytania i odpowiedzi z historji polski i powszechnej (101 tematów maturycznych) dla użytku abiturjentów i uczniów wyższych klas szkół średnich (1927, 1929) Historia Polski. Tom 1 (ok. 1927, uznana za podręcznik w szkołach średnich)
Przypisy
Linki zewnętrzne Dzieła Mieczysława Gawlika w bibliotece Polona
Kategoria:Absolwenci Wydziału Filozoficznego Uniwersytetu Lwowskiego Kategoria:Członkowie Towarzystwa Nauczycieli Szkół Średnich i Wyższych Kategoria:Członkowie Towarzystwa Szkoły Ludowej Kategoria:Galicyjscy nauczyciele Kategoria:Ludzie związani z Borszczowem Kategoria:Ludzie związani z Horodenką Kategoria:Nauczyciele II Rzeczypospolitej Kategoria:Nauczyciele związani ze Lwowem Kategoria:Pochowani we Lwowie Kategoria:Polscy autorzy podręczników szkolnych Kategoria:Polscy nauczyciele geografii Kategoria:Polscy nauczyciele historii Kategoria:Polscy nauczyciele kaligrafii Kategoria:Urodzeni w 1883 Kategoria:Zmarli w 1928