Adolf Słuszniak ps. „Aleksander Zawojski” (ur. 9 stycznia 1894 w Szreniawie, zm. 18 marca 1925 w Pstroszycach) – żołnierz kawalerii Legionów Polskich i plutonowy Wojska Polskiego II RP, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Łukasza i Pauliny z Muchów. Absolwent szkoły powszechnej. Od sierpnia 1914 w Legionach Polskich. Żołnierz 2 szwadronu kawalerii w późniejszym 2 pułku ułanów podległym II Brygadzie Legionów Polskich, z którym walczył podczas I wojny światowej.
Szczególnie odznaczył się podczas szarży pod Rokitną, za udział w której otrzymał order wojskowy „Virtuti Militari" V klasy.
Po kryzysie przysięgowym w 1917 zwolniony, pracował w gospodarstwie rodzinnym.
Ochotnik w szeregach odrodzonego Wojska Polskiego, z którym walczył podczas wojny polsko-bolszewickiej.
Życie prywatne Żonaty z Małgorzatą z d. Cegła. Mieli syna Jana (ur. 24 czerwca 1925).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5496 – 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – 2 maja 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych nr 20421 Odznaka pamiątkowa „Krzyż Rokitniański” nr 63
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w 1925