Józef Płużański (ur. 14 czerwca 1894 w Końskich, zm. w kwietniu 1945 w Stuthoff) – major kawalerzysta Wojska Polskiego, uczestnik I wojny światowej, wojny polsko-bolszewickiej i II wojny światowej, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 14 czerwca 1894 w rodzinie Witolda i Marii z d. Jarosławskiej. Podczas nauki brał udział w strajku szkolnym, za co został ze szkoły karnie usunięty. Od 1905 w Szkole Kadetów w Połocku, od 1913 do Akademii Rolniczej w czeskim Taborze. Należał do Związku Strzeleckiego. Po wybuchu I wojny światowej w 1914 zmobilizowany do armii rosyjskiej. W latach 1915–1916 szkolił się w oficerskiej szkole kawalerii w Elizawetgradzie. Od 1 października 1916 w stopniu podporucznika dyonu, następnie pułku. Służył w Legionie Puławskim, z którym brał udział w bitwie pod Stanisławowem i szarży pod Krechowcami. Od 1918 dowódca szwadronu w 1 pułku ułanów 1 Korpusu Polskiego w Rosji. Po rozwiązaniu Korpusu próbował się przedostać na Półwysep Kolski, zatrzymany i aresztowany, udało mu się uciec z więzienia w Moskwie. Od grudnia 1918 w 1 Dywizji Jazdy gen. Lucjana Żeligowskiego. Następnie jako d-ca szwadronu w 1 pułku ułanów krechowieckich.

"31 sierpnia 1920 pod Komorowem brawurową szarżą swego 1 szwadronu udaremnił przebicie się części sił Budionnego." Za ten czyn odznaczony Orderem Virtuti Militari.

Po zakończeniu wojny, od 15 października 1921 jako instruktor pod Równem. W 1922 przeniesiony do rezerwy w stopniu rotmistrza. Otrzymał działkę w Osadzie Krechowieckiej na Wołyniu, gdzie był instruktorem. Od 1933 był instruktorem Przysposobienia Wojskowego Konnego w O. K. II, od 1937 instruktorem głównym Przysposobienia Wojskowego Konnego „Krakusów” w P. U. Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego.

Podczas okupacji niemieckiej w ZWZ, później w Armii Krajowej. Wiosną 1944 aresztowany i osadzony w warszawskim więzieniu. W lipcu przewieziony do obozu Stuthoff i tam zamordowany. Dokładna data śmierci nieznana.

Życie prywatne Żonaty od 23 listopada 1923 z Zofią Falkiewicz. Mieli czworo dzieci.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 2560 – 1921 Krzyż Niepodległości (16 marca 1933) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych (czterokrotnie) Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Zwycięstwa („Médaille Interalliée”)

Awanse podporucznik – 1914 rotmistrz – 1921 major – przed 1939

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Członkowie Związku Strzeleckiego (1910–1914) Kategoria:Ludzie urodzeni w Końskich Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Ofiary KL Stutthof Kategoria:Oficerowie 1 Pułku Ułanów Krechowieckich Kategoria:Osadnicy wojskowi II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Uczestnicy strajków szkolnych w okresie zaborów Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w 1945