Pebrac [peˈbra]Jean Roux. De la renaissance d’une langue occitane littéraire en Auvergne au début du XXe siècle, au travers des oeuvres de Benezet Vidal et Henri Gilbert.. Linguistique. Université Paul Valéry - Montpellier III, 2020. Français. ⟨NNT : 2020MON30052⟩. ⟨tel-03264341⟩ (en francés Pébrac) z-es una comuna occitana situada dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Geografia
Comunas vesinas 400px|left|Distanças e posicion relativa
Perimètre delh territòri
Toponimia Las atestacions ancianas son B. Maria de Piperaco en 1072, Pebrac en 1199, W. de Bebrac en 1235, Castrum de Pebrac superius vers 1254, Monasterium de Pebraco en 1332, Conventus Piperacii en 1343, Pebrat en 1401, Pebrac al sègle XVIII sus la mapa de Cassini. La prononciacion aproximativa z-es [pœ'bɾa] Enquèsta delh contributor en 2024. Segon Albèrt Dauzat e Carles Rostanh, aquel toponim proven del nom d'òme latin Piper e del sufixe latin -acum, coma Pibrac e PoivresAlbèrt Dauzat, Carles Rostanh, Dictionnaire étymologique des noms de lieu en France, Paris, Librairie Guénégaud,1979 , p. 521 .
Istòria En 1789, Pebrac dependiá de la província d'Auvernhe, de l'eleccion de Briude, de la subdelegacion de Lanjac e delh ressòrt de Riam. Sa gleisa parochala, diocèsi de Sant Flor e archipreirat de Lanjac, èra delh vocable de La Nativitat de Nòstra Dòna. I aviá una abadiá de l'òrde de Sant Agustin, que Sant Pèire de Chavanon fondèt en 1062 .
Administracion
Demografia
En la populacion èra de abitants e la densitat èra de ab/km².
Luòcs e monuments
Personalitats ligadas amb la comuna
Veire tanben
Ligams extèrnes Pebrac sobelh site de l'Insee
Nòtas
Categoria:Comuna d'Occitània Categoria:Comuna del Naut Léger