Димидово (МЗ № 1966/обн. 16.11.1935 г.) — село во Петричко, Пиринска Македонија, денес во општината Петрич на Благоевградската област, југозападна Бугарија.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во полупланинска област, во северниот дел на подножјето на планината Беласица (во Подгорје). Селото Димидово се наоѓа на 13 километри западно од Петрич, на надморска висина од 175 метри. Атарот на селото зафаќа површина од 11.979 км2. Соседни села се Коларово и Камена. Климата е преодно средоземна со летен минимум и зимски максимум на врнежи од дожд (просечни годишни врнежи од дожд од околу 720 мм). Реката Струмица тече северно од селското земјиште. Почвите се претежно делувијални-ливади и песочни. Населението расте од природен раст. Селото е едно од погодните почетни точки за искачување на планинскиот врв на Беласица - Радомир и високите делови на планината. Од селото до месноста и Лоповска колиба води пат од 14 км.
Историја Селото има богата античка историја. Остатоци од античка населба од римската ера се пронајдени во месноста Герковец. Во месноста Кинлуко има остатоци од средновековна населба.
Османлиско Царство
Селото се споменува во османлиски дефтери од 1570 година, во 1664-1665 година. Според првиот дефтер, во 1570 година во селото живееле 4 муслимански семејства и 39 христијански семејстваТурски документи за историјата на македонскиот народ. Опширни пописни дефтери од XVI век за Кустендилскиот санųак, Т.V/3, Скопје, 1982, стр. 636 – 638.. Според другиот, во селото живееле 9 христијански семејства.
Веројатно до раните 1830-ти, христијанското население било протерано и на негово место се населиле турски семејства кои емигрирале од Србија и Грција. Во текот на 19 век, селото било во составот на Петричката Каза. Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Димидово (Dimidovo) е село со 70 семејства и 144 ТурциМакедония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г., Македонски научен институт, София, 1995, стр. 148 – 148.. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 350 жители, сите ТурциКънчов, Васил. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, стр. 187..
Бугарија
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Бугарија. Турското население било протерано а на нивно место дошле бегалци од Егејска Македонија (главно од селата Горно Порој, Долно Порој и Липош, Демирисарско и градот Кукуш) и Струмичко. За време на Првата светска војна, Шестата пешадиска дивизија била сместена во селото, која во 1916 година ја изградила чешмата, позната денес како Бела чешма.
На територијата на селото на планината Беласица лежи преминот Демир Капија, каде на 19 октомври 1925 година започнал познатиот Петрички инцидент.
Население +Население на Димидово по попис Година 1934 1946 1956 1965 1975 1985 1992 2001 2011 2015 Жители 433 630 757 832 853 929 902 885 802 911
+Етнички состав на населението од 2011 година: Националност Жители Процент Бугари 685 95,67% Останати 31 4,33% Вкупно 716 +Население по возраст од 2011 година:
Општествени установи Основно училиште „Антон Попов“ Читалиште „Антон Попов“
Редовни настани
Традиционалниот собор на селото се одржува секоја година на 15 август — Успение Богородично.
Личности
Поврзани со селото Антон Попов (1915 - 1942), македонски писател Кирил Терзиев (р. 1983) — освојувач на бронзен медал за слободна борба на Олимпијадата во Пекинг 2008 г. Серафим Брзаков (р. 1975) — светски и европски првак во слободна борба Федја Јаков (1935 – 1996), бугарски писател и новинарКнига в памет на Федя Яков
Починаии во Димидово Аце Иванов (1880 – 1927), македонски револуционер Иван Смоларски (1872 – 1928), македонски револуционер Христо Андонов (1887 – 1928), македонски револуционер
Наводи
Категорија:Општина Петрич Категорија:Села во Пиринска Македонија Категорија:Беласица