Вилијам Ц. Карутерс, FRS (роден на година — починал на година) — британски ботаничар и палеоботаничар.
Живот Карутерс бил раководител на ботаничкото одделение во Природонаучниот музеј од 1871 до 1895 година. Тој бил ботаничар консултант во Кралското земјоделско друштво (1871–1909). лево|мини|Рачно напишано писмо од Карутерс од1883 година, до Џејмс Бејн Тој бил роден во Мофат, Дамфрисшир, син на трговецот Самуел Карутерс. Се образувал на Академијата Мофат, дипломирал на Универзитетот во Единбург. Како студент се издржувал работејќи како тутор. Во 1854 година почнал да студира за Презвитеријанската служба во Њу колеџ, Единбург, но потоа решил да се специјализира во природни науки. Станал предавач по ботаника на Њу ветеринарниот колеџ во Единбург и служел како помошник секретар на Кралското друштво во Единбург. Станал асистент во одделот за ботаника на Британскиот музеј во 1859 година, станувајќи чувар на ботаниката во 1871 година и се пензионирал во 1895 година. Во 1863 година, Карутерс го уредувал албумот сличен на ексиската „Папратите од Мофат“. Тој го надгледувал префрлањето на ботаничките колекции на Британскиот музеј од Блумсбери во Јужен Кенсингтон и го спречил обидот тие да се преместат во Кју.
Се оженил во 1865 година со Џини, ќерка на Вилијам Мофат, архитект, од Единбург. Тие имале три деца.
Карутерс објавил научни трудови за дабови, дијатомеи, мовови, фосилни папрати, фосилни цикади, каламити и лепидодендрон. Тој бил експерт за Graptolite и во 1867 година објавил статија за нив во четвртото издание на „Силурија“ од Родерик Мерчисон.
Тој бил избран за член на Кралското друштво во 1871 година. Тој бил претседател на Геолошкото друштво од 1875 до 1876 година. Бил и претседател на Линеовото друштво од 1886 до 1890 година, и член на Ботаничкото друштво од Единбург. Тој бил награден со почесно членство во Манчестерското книжевно и филозофско друштво во 1889 година. Бил награден со докторат од Универзитетот во Упсала во 1907 година.
Починал на 2 јуни 1922 година и бил погребан на гробиштата Елмерс Енд.
Религиозни погледи Вилијам Карутерс бил активно вклучен во Презвитеријанската црква во текот на целиот свој живот. Тој бил член на нејзиниот Комитет за публикации (1880–1920) и го уредувал списанието „Гласник за деца“ (1876–1921). Тој бил многу заинтересиран за историјата на пуританството.
Ставови за еволуцијата Карутерс бил скептичен во врска со теоријата за еволуција на Чарлс Дарвин. Во своето претседателско обраќање од 1876 година до Геолошкото здружение, тој тврдел дека „фактите од палеонтолошката ботаника се спротивставуваат на еволуцијата“. Тој тврдел дека средните форми отсуствуваат во записите за растителни фосили и дека записите за растителни фосили се карактеризираат со „ненадејни и истовремени“ појавувања на голема разновидност на цветни растенија. Ова предавање било широко објавено и можеби придонело Дарвин да го нарече потеклото на повисоките растенија „одвратна мистерија“ во 1879 година. Иако ние имаме постигнато голем напредок во нашето разбирање за еволуцијата и фосилните записи, нема континуирани фосилни докази кои покажуваат како еволуирале цвеќињата, а ботаничарите сè уште го сметаат ова за мистерија. Во 1886 година, како претседател на Биолошкиот оддел на Британското здружение, тој одржал обраќање во кое се залагал за недостатокот на еволуција кај растенијата врз основа на споредби на современите растенија со оние од египетските гробници.
Архиви Трудовите на Карутерс се чуваат во повеќе архивски збирки. Неговите административни записи од неговата улога како чувар на Ботаничкиот оддел се чуваат во Библиотеката и архивите на Природонаучниот музеј. Серија белешки и илустрации на Карутерс се чуваат во Истражувачката библиотека „Кадбери“ на Универзитетот во Бирмингем. Писма што се однесуваат на Карутерс се чуваат на Универзитетот во Единбург.
Наводи
Категорија:Членови на Линеевското друштво во Лондон Категорија:Починати во 1922 година Категорија:Родени во 1830 година Категорија:Статии со hCards Категорија:Британски ботаничари Категорија:Ботаничари со авторски кратенки