Бајлдонит — редок секундарен минерал со хемиска формула PbCu3(AsO4)2(OH)2. Неговото потекло се припишува на рудникот Пенберти Крофт, Корнвол, Англија, Обединето Кралство, но нема поткрепувачки докази за ова и тој му е припишан на Корнвол само од страна на Черч (1865). Исто така, во трудот на Черч (Черч, 1865) јасно се наведува „ Јас сум должен на г-дин Талинг и за овој минерален вид“, па затоа оригиналниот материјал го обезбедил трговецот со минерали Ричард Талинг, а не го открил Бејлдон.A. H. Church: XLI. Бајлдон е именуван по драгиот пријател и колега на Черч во Кралскиот земјоделски колеџ (RAC), Сајренсестер, Глостершир, Џон Бејлдон, доктор по медицина (1837 – 1872).A. H. Church: XLI. Примери се наоѓаат и во Цумеб, Намибија и Аризона, САД. Понекогаш се користи како скапоцен камен.Gemstones: Properties, Identification and Use By Arthur Thomas, p.159
Етимологија и историја Бајлдонит првпат е откриен во 1865 година од страна на британскиот физичар Џон Бејлдон на неговата локација, рудникот Пенберти Крофт во близина на Сент Хилари во Корнвол, Англија. Подетално е опишан од Артур Херберт Черч, кој го именувал по неговиот откривач.
Класификација Во системот за класификација на Струнц, бајлдонит е класифициран како фосфат, арсенат или ванадат. Се смета за фосфат, арсенат или ванадат со дополнителни анјони, но без вода од кристализација. Додека во осмото издание формира своја група, во деветтото издание, бајлдонит, лениградит и везињеит се групирани заедно како подгрупа на фосфати, арсенати и ванадати со средно големи и претежно големи катјони (OH, итн.) и сооднос анјон-RO₄ од 1:1.
Во класификацијата на минерали на Дана, тој формира подгрупа на безводни фосфати итн. со хидроксилни или халогени јони и состав (A B)2(XO4)Zq.
Формирање и локации Бајлдонитот се формира како секундарен минерал во оксидативната зона на олово-бакарните наслаги. Поврзан е со миметит, беудантит, дуфтит, фармакосидерит, гетит, сегнитит и миксит.
Како релативно редок минерал, бајлдонитот може да биде изобилен на некои локации, но генерално не е многу распространет. Од 2011 година, познати се приближно 160 локации.
Во Европа, бајлдонитот се наоѓа првенствено во Германија (Шварцвалд) и Франција, покрај неколку локации во Англија (Корнвол, Камбрија). Изолирани наоди се познати и од други европски земји. Надвор од Европа, бајлдонитот е познат од САД, Австралија и Казахстан, меѓу другите места. Поголеми кристали се наоѓаат главно во Цумеб, Намибија.
Кристална структура Балидонитот кристализира во моноклиничниот кристален систем во просторната група C2/c (просторна група бр. 15), со параметри на решетката a = 10,15 Å, b = 5,89 Å, c = 14,08 Å и β = 106,1° и четири формулни единици по единична ќелија.
Наводи
Категорија:Моноклински минерали Категорија:Скапоцени камења Категорија:Минерали на бакарот