Direttore dell'Istruzione Militare nel Regno del Siam, co-fondatore e Vicepresidente della The Siam Society, orientalista, storico, geografo, etnografo, archeologo, linguista, numismatico.

Biografia Nato a Cisano sul Neva il 1º marzo 1860 da Carlo, professore di agraria all'Università di Torino, e Veronica Rosso, entrambi di antiche famiglie cisanesi,Francesco Noberasco, Enrico Zunino "Storia di Cisano borgo in val Neva" ed. Comue di Cisano sul Neva, 1997 il suo nome di battesimo completo era Gerolamo Antonio Bartolomeo Maddalo Maria Carlo Emilio.Archivio Storico della Città di Cisano sul Neva (SV)

Dopo l’istruzione primaria e media (essendosi la famiglia trasferita dapprima a Voghera e quindi a Sondrio dove il padre era professore di estimo, agronomia, storia naturale generale ed applicata al Regio Istituto Tecnico “Alberto de Simoni” di cui fu, nei suoi ultimi anni di vita, anche Direttore) G.E. Gerini, proprio presso l’Istituto in cui suo padre insegnava, conseguì il Diploma di Perito Agrimensore, il 12 agosto 1876.Francesco Noberasco, La formazione culturale del colonnello Emilio Gerolamo Gerini, in Autori vari, The Mosaic of Genius, Bangkok March 2005, ISBN 974-600-975-3. Nell’estate del 1877, superato il relativo corso di ammissione, entrò alla prestigiosa Scuola Militare di Modena (poi Accademia Militare di Modena) dove seguì i due anni di corso ottenendo con R.D. 31 luglio 1879 il Diploma di Sottotenente di Fanteria, 19º su 315 ammessi all'esame e fu assegnato al 13º Reggimento di Fanteria "Pinerolo", di stanza a Perugia e successivamente (e certamente nel 1881) a Monteleone, poco distante da Spoleto - Provincia di Perugia.

Tra la primavera e l’estate del 1881 Gerini ed altri due sottotenenti del reggimento "Pinerolo", Giovanni Bernardo Magliola e Camillo Achille Ferrando, probabilmente a seguito di contatti con esponenti o diplomatici di Birmania e del Siam decidono di lasciare l’esercito e recarsi in Asia al servizio di uno di quei due paesi in qualità di istruttori militari.Le indagini effettuate dalle autorità militari (Archivio di Stato di Firenze Trib. Mili. Territ. Fi. busta195 fasc.73) raccolsero indizi insistenti e convergenti che suffragano questa ipotesi, vedi anche la nota successiva Nell’ “Esame di testimoni senza giuramento” redatto in data 7 Marzo 1886 dal Pretore del 1º Mandamento di Perugia per la deposizione di Pericle Paoletti si legge: “Qualche tempo prima che i detti ufficiali [n.d.r. Gerini e Ferrando] partissero da Perugia, non ricordo l’epoca precisa, dicevano che avrebbero dato le loro dimissioni e quindi si sarebbero recati in Birmania; ora io da essi no ho avuto alcuna confidenza in proposito, mentre era cosa della quale non ne facevano un segreto” (Archivio di Stato di Firenze Trib. Mili. Territ. Fi. busta195 fasc.73)

Il 18 giugno 1881, essendo entrambi in licenza da pochi giorni ed avendo rassegnato per lettera raccomandata le proprie dimissioni,Dai documenti del "Fascicolo Processo Ferrando" risulta che le due lettere raccomandate furono ricevute dal Comando del 13º Reggimento Pinerolo in data 19 giugno ed inoltrate ai comandi superiori, l'una in data 22 e l'altra in data 24 giugno (Archivio di Stato di Firenze Trib. Mili. Territ. Fi. busta195 fasc.73) da Napoli lasciano l’Italia alla volta di Alessandria d’Egitto per un lungo viaggio che, dopo averli portati a Suez, Aden. Colombo, Madras, Calcutta, Rangoon, Moulmein, Penang, Singapore, terminerà il 26 agosto del 1881 a Bangkok dove, Il 10 settembre 1881 Gerolamo Emilio Gerini e Camillo Ferrando, vengono assunti quali istruttori militari, con il grado di tenente, nel Regio Esercito Siamese.Tutte le notizie qui riportate sulla partenza dall’Italia e sulla prima parte del viaggio fino a Colombo, si trovano nel fascicolo del processo a Camillo Ferrando (Archivio di Stato di Firenze Trib. Mili. Territ. Fi. busta195 fasc.73 )

Quelle relative alla seconda parte, da Colombo a Bangkok e quelle sui prime due anni di servizio nel Regio Esercito Siamese sono rilevate dalle note autografe di G.E. Gerini su "Almanac Ramsey & Co. 1882 Bangkok, con annotazioni autografe di G.E. Gerini" - Biblioteca l’Orientale di Napoli (documento di prossima digitalizzazione)“ประวัติการรับราชการของพระสารสาสน์พลขันธ์ นามเดิม เยรินีและการได้รับพระราชทานสัญญาบัตร, บรรดาศักดิ์, เครื่องราชอิสริยาภรณ์,” สำนักอาลักษณ์และเครื่องราช อิสริยาภรณ์ , 9 ก.ค. 2552.

“บาญชีชื่อนายทหารกับทั้งปวัติ ลำดับที่ 25 ครูสอนวิชาโรงเรียนนายร้อยทหารบก” ประกาศเผยแพร่ในหนังสือ "ยุทธโกษ" จดหมายเหตุสำหรับเก็บข้อความในการทหารบกของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เล่ม 2 แผ่นที่ 14 วันที่ 27 ธันวาคม รัตนโกสินทร์ศก 112

หน้า 112 โรงพิมพ์วัชรินทร์ บริษัทซึ่งทำการของราชาธิปตัย กรุงสยาม

“บาญชีชื่อนายทหารกับทั้งปวัติ ลำดับที่ 25 ครูสอนวิชาโรงเรียนนายร้อยทหารบก” ประกาศเผยแพร่ในหนังสือ "ยุทธโกษ" จดหมายเหตุสำหรับเก็บข้อความในการทหารบกของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เล่ม 2 แผ่นที่ 15 วันที่ 3 มกราคมรัตนโกสินทร์ ศก 112 หน้า120, โรงพิมพ์วัชรินทร์ บริษัทซึ่งทำการของราชาธิปตัย กรุงสยาม

Nel frattempo, il 13 agosto, in Italia, a seguito del mancato rientro dalle rispettive licenze, erano stati dichiarati disertori ed il 26 gennaio 1882 il Tribunale Militare Speciale di Firenze condannerà, per diserzione semplice, alla dimissione dal grado e ad un anno di detenzione militare sia il Gerini che il Ferrando.per Gerini vedi: Archivio di Stato di Firenze Trib. Mil. Territ. Fi. busta 179 fasc.13; per Ferrando: Archivio di Stato di Firenze Trib. Mili. Territ. Fi. busta195 fasc.73;

Il 29 Luglio 1897 con declaratoria della Commissione d’Inchiesta presso il Tribunale Militare di Firenze G. E. Gerini verrà ammesso a beneficiare dell'amnistia concessa con R.D. 24 Ottobre 1896 n. 467 e senza obbligo di rimpatrio.Nella lettera 23 Luglio 1897 del Ministero della Guerra - Direzione Generale Leve e Truppe - Divisione 2 Leve, al Sig. Avvocato Generale militare presso il Tribunale Supremo di Guerra e Marina, in cui si caldeggia l’adozione di “…declaratoria di ammissione del Gerini alla amnistia, senza obbligo di rimpatriare” si legge: che avendo il Gerini, al Giugno 1881, già prestato oltre tre anni di servizio ” …e, per tanto ove si costituisse […] non sarebbe tenuto a prestare ulteriore servizio; considerato che egli, prima di lasciare l’Italia, avrebbe inviato […] le sue dimissioni al proprio Comandante di Corpo, nella speranza che fossero senz’altro accettate […] (Archivio di Stato di Firenze Trib. Mil. Territ. Fi. busta 179 fasc.13)

Carriera militare in Siam Nel 1882 viene promosso al grado di Capitano"Almanac Ramsey & Co. 1882 Bangkok, con annotazioni autografe di G.E. Gerini" - Biblioteca l’Orientale di Napoli citato sempre in quell'anno fu incaricato dal re di effettuare i necessari sopralluoghi e rilievi topografici e di disegnare i progetti per delle nuove fortezze in Nakhon Khuean Khan e Mueang Samut Prakan più tardi fu incaricato della istruzione militare nella neocostituita Accademia Militare Saranrom.“บาญชีชื่อนายทหารกับทั้งปวัติ ลำดับที่ 25 ครูสอนวิชาโรงเรียนนายร้อยทหารบก” ประกาศเผยแพร่ในหนังสือ "ยุทธโกษ" จดหมายเหตุสำหรับเก็บข้อความในการทหารบกของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เล่ม 2 แผ่นที่ 15 วันที่ 3 มกราคมรัตนโกสินทร์ ศก 112 หน้า120, โรงพิมพ์วัชรินทร์ บริษัทซึ่งทำการของราชาธิปตัย กรุงสยาม"Almanac Ramsey & Co. 1882 Bangkok, con annotazioni autografe di G.E. Gerini" - Biblioteca l’Orientale di Napoli (documento di prossima digitalizzazione) Nel 1884 lascia l'esercito e nel 1885 assume l'incarico di segretario, interprete e traduttore dell'allora ministro del Nord (ministro dell'interno), il principe Maha Mala, zio del re Rama V Chulalongkorn. Con tale incarico viaggia e visita buona parte del Paese, acquisendo una conoscenza perfetta della lingua thai oltre che di altre lingue quali il malese e il birmano, il mon ed il khmer, e molti dialetti locali. Acquisisce inoltre una conoscenza approfondita sia del sanscrito che del pali, la lingua dei testi sacri buddhisti.queste notizie sone state rilevate da documenti thailandesi dell'Archivio Storico Nazionale Thailandese (Bangkok) e si ritrovano confermate anche in diversi "papers" pubblicati in "The Mosaic of Genius, Bangkok March 2005, ISBN 974-600-975-3

Nel 1887 viene assunto nuovamente nel Regio Esercito Siamese come traduttore di manuali tecnici, scientifici e giuridici europei per l'istruzione militare.“บาญชีชื่อนายทหารกับทั้งปวัติ ลำดับที่ 25 ครูสอนวิชาโรงเรียนนายร้อยทหารบก” ประกาศเผยแพร่ในหนังสือ "ยุทธโกษ" จดหมายเหตุสำหรับเก็บข้อความในการทหารบกของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เล่มที่ ๒ แผ่นที่ ๑๖ วันพุฒที่ ๑๐ มกราคม รัตนโกสินทร์ศก ๑๑๒ น่า ๑๒๘ โรงพิมพ์วัชรินทร์ บริษัทซึ่งทำการของราชาธิปตัย กรุงสยาม

Verso la fine 1890 gli fu concessa una licenza per rientrare in Europa essendo mancato suo padre nel maggio di quell'anno. Al suo rientro nel 1891 fu incaricato dell'istruzione nella Reale Accademia Militare Siamese.

Nel 1895 fu nominato Direttore Generale del Dipartimento dell'Istruzione Militare, appena creato in seno al Ministero della Guerra"กรมยุทธศึกษาคือกรมครูเดิมยกขึ้นตั้งนามใหม่ แลได้คิดกะการแลน่าที่ใหม่เพื่อให้เปนประโยชน์สมการ ได้ตำแหน่งผู้ดำริห์บังคับบัญชาจัดการศึกษาวิชาทหารนี้ เปนเจ้ากรมนายหนึ่ง แลรวมครูอาจาริย์ที่สำหรับฝึกสอนวิชาทหารต่าง ๆ อยู่ในกรมนี้ เพื่อจะได้เจือจานการฝึกสอนทหารกันได้ทั่วไป ผู้ที่จะรับตำแหน่งเจ้ากรมยุทธศึกษานั้น เห็นว่านายร้อยเอกเยรินีเปนผู้ที่มีวิทยาทั้งการทหาร แลการอื่น ๆ อันนับว่าเปนพหูสูตแลคุ้นเคยแก่การศึกษาทุกอย่าง สามารถอาจจะปฏิบัติราชการได้ดี แลมีประโยชน์แก่ราชการเปนอย่างยิ่งสมควรจะให้รับตำแหน่งนี้ได้ เจ้ากรมยุทธศึกษามีหน้าที่สำหรับตรวจตรา การกะการวางแบบแผนการศึกษาวิชาทหารบกทั่วไป อันได้รวมครูอาจาริย์สำหรับฝึกสอนวิชาทหารต่าง ๆ ในกรมแลกองทหารใด ๆ มีข้อขัดข้องแสงไสยในการวิชาทหารประการใด ก็ให้มาหารือแลขอความชี้แจงแนะนำต่อกรมนี้แลกรมนี้ได้ทำอะไรขึ้นไว้ในตำราวิชาทหาร ต้องให้กรมปลัดทหารบกใหญ่ทราบด้วยทุกคราว"

“คำสั่งแต่งตั้งตำแหน่งใหม่ กรมยุทธนาธิการ ร.ศ. 114 ลงวันที่ 1 มกราคม ร.ศ. 114 และประกาศใช้งบประมาณกรมยุทธนาธิการ ร.ศ. 114” ประกาศเผยแพร่ในหนังสือ "ยุทธโกษ" จดหมายเหตุสำหรับเก็บข้อความในการทหารบกของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว, เล่ม 4 ตอนที่ 4 เดือนธันวาคม รัตนโกสินทร์ศก 114, หน้า 272-306, โรงพิมพ์วัชรินทร์ บริษัทซึ่งทำการของราชาธิปตัย กรุงสยาม e direttore della rivista Yuddhakosa ยุทธโกษ“ประกาศแจ้งความในเรื่องจัดการใหม่ของหนังสือพิมพ์ยุทธโกษ” หนังสือยุทธโกษ เล่มที่ ๓ แผ่นที่ ๕๓ วันพุฒที่ ๑๘ กันยายน รัตนโกสินทร์ ศก ๑๑๔ organo di formazione e d'informazione scientifico-tecnica militare, culturale e di attualità delle Forze Armate del Regno del Siam, a tutt'oggi pubblicato e di larghissima diffusione. Nel 1897 fu promosso al grado di maggiore col titolo nobiliare di Luang Sarasasana Balakhandh.“ประวัติการรับราชการของพระสารสาสน์พลขันธ์ นามเดิม เยรินีและการได้รับพระราชทานสัญญาบัตร, บรรดาศักดิ์, เครื่องราชอิสริยาภรณ์,” สำนักอาลักษณ์และเครื่องราช อิสริยาภรณ์ , 9 ก.ค. 2552. Nel 1901 fu promosso al grado di luogotenente colonnello; nel 1903 il re gli conferì il più alto titolo nobiliare di Phra Sarasasana Balakhandh;nel 1905 fu promosso al grado di colonnello; nel 1906 lasciò il servizio con una pensione reale.Date e notizie circa la carriera militare, le mansioni e le decorazioni in Siam, sono state rilevate dalle Gazzette Ufficiali e confermate dalle notizie di tali eventi pubblicate su Yuddhakosa la rivista delle Forze Armate Siamesi e poi Thailandesi, a tutt'oggi pubblicata.

Collezioni storiche di tale rivista sono presenti presso alcune Biblioteche Universitarie Thailandesi ed in microfilm presso l'Archivio Storico Nazionale Thailandese di Bangkok.

Le date ed i fatti salienti di tale carriera sono anche rintracciabili in diversi "papers" nel già citato

The Mosaic of Genius, Bangkok March 2005, ISBN 974-600-975-3

Attività scientifica e letteraria