A Ford Motor Company (normalmente coñecida simplemente como Ford ou Ford's) é unha empresa multinacional estadounidense fabricante de automóbiles con base en Dearborn, Míchigan, un suburbio de Detroit nos Estados Unidos. Foi fundada o 16 de xuño de 1903 por Henry Ford en Detroit, Míchigan. A compañía vende automóbiles e vehículos comerciais baixo a marca Ford e a maioría dos coches de luxo baixo a marca Lincoln. Ford tamén posúe fabricante brasileiro de SUV, Troller, e o fabricante australiano de coches de altas prestacións FPV. No pasado produciron tamén tractores e compoñentes de automoción. Ford posúe unha participación do 2,1% na xaponesa Mazda, unha participación do 8% en Aston Martin no Reino Unido, e unha participación do 49% na chinesa Jiangling. Tamén conta cun número de empresas conxuntas, dúas na China (Changan Ford Mazda e Ford Lio Ho), unha en Tailandia (AutoAlliance Tailandia), unha en Turquía (Ford Otosan), e unha en Rusia (Ford Sollers). Cotiza na Bolsa de Valores de Nova York e é controlada pola familia Ford, aínda que teñen minoría ownership.Ford Family's Stake Is Smaller, But They're Richer And Still Firmly In Control
Ford introduciu métodos para a fabricación a grande escala de vehículos e para a xestión a grande escala dunha forza de traballo industrial que utilizaba secuencias elaboradas de fabricación de enxeñería tipificados por movemento Liña de montaxe, en 1914 estes métodos eran coñecidos en todo o mundo como fordismo. Antigas filiais británicas de Ford Jaguar e Land Rover, adquiridas en 1989 e 2000, respectivamente, foron vendidos a Tata Motors en marzo de 2008. Ford era o dono do fabricante de automóbiles sueco Volvo de 1999 a 2010. En 2011, Ford suspendeu a marca Mercury, que comercializaba os coches de luxo de nivel básico nos Estados Unidos, Canadá, México, e o Medio Oriente desde 1938.
Durante a crise financeira a principios do século XXI, estivo preto da bancarrota, pero xa volveu ser rendible.
Ford é o segundo maior fabricante de automóbiles con sede nos Estados Unidos (precedido por General Motors) e o quinto fabricante mundial sobre a base das vendas de vehículos de 2010. A finais de 2010, Ford foi o quinto fabricante de automóbiles máis grande de Europa. Ten un cadro de persoal duns 213.000 empregados en ao redor de 90 plantas e instalacións en todo o mundo.
A compañía saíu a bolsa en 1956, pero a familia Ford, a través de accións especiais de Clase B, aínda conservan os dereitos de voto do 40 por cento..
Historia
miniatura|Henry Ford (ca. 1919). miniatura| Un Modelo T de 1910, fotografado en Salt Lake City.
Século XX A primeira compañía de Henry Ford foi unha empresa de alugueiro baixo o seu propio nome a Henry Ford Company o 3 de novembro de 1901, converteuse na Cadillac Motor Company o 22 de agosto de 1902, despois Ford deixa a compañía e levase os dereitos do seu nome. A Ford Motor Company fundouse en 1903 cun investimento de 28.000 US$ de doce investidores, os máis notables John e Horace Dodge (que máis tarde fundarían a súa propia compañía de coches). Durante os seus primeiros anos, a compañía producía apenas algúns coches ao día na súa fábrica de Mack Avenue en Detroit, Míchigan. Grupos de dous ou tres homes traballaron en cada vehículo, na montaxe das pezas feitas na súa maioría por empresas fornecedoras contratadas por Ford. Na década seguinte a compañía converteuse en líder mundial grazas a ampliación e perfeccionamento do concepto de liña de montaxe, Ford pronto levou gran parte da produción de pezas para dentro da fábrica, nunha integración vertical que parecía o mellor camiño para a época.
Henry Ford tiña 39 anos cando fundou a Ford Motor Company, o que chegaría a converterse nunha das compañías máis grandes e rendibles do mundo. Como unha das maiores empresas familiares do mundo, a Ford Motor Company estivo e continua baixo o control da familia durante máis de 100 anos.
Logo da creación do primeiro automóbil moderno no ano 1886 polo inventor Alemá Carl Benz (Benz Patent-Motorwagen), eran necesarios métodos de produción máis eficientes para que o automóbil estivese ao alcance da clase media, Ford contribuíu, por exemplo mediante a introdución da primeira cadea de montaxe móbil en 1913, baixando os prezos de produción, reduciu o tempo de ensamblaxe do chasis de 12 horas e media a 100 minutos.
En 1908 Ford presentou o primeiro motor cunha culata desmontable, no Modelo T ("familiar como un asno e útil como un par de zapatos") que tivo un éxito inmediato e que, o ano seguinte, gañaría a carreira Nova York-Seattle en 22 días. En 1927, Ford presentou o Modelo A., O primeiro coche con cristal de seguridade no parabrisas. E en 1932 Ford lanzou o primeiro motor V8 de baixo custo.
Creou un laboratorio científico en Dearborn, Míchigan, en 1951, onde fixo investigación básica sen restricións, liderou a incrible participación de Ford na investigación en supercondutividade. En 1964 Research Labs Ford fixo un avance clave coa invención dun dispositivo supercondutor de interferencia cuántica ou SQUID.
Ford ofreceu un paquete de seguridade a partir de 1956, que incluía innovacións como o volante regulable en profundidade estándar, frontal opcional, e, por primeira vez nun coche, cintos de seguridade traseiros, e un taboleiro acolchado opcional. Ford introduciu cerraduras a proba de nenos nos seus produtos en 1957, e no mesmo ano ofreceu o primeiro teito duro retráctil nun coche de seis prazas de produción masiva. O Ford Mustang presentouse en 1964. En 1965 Ford presentou a innovadora luz de aviso do cinto de seguridade.
Coa década de 1980, Ford presentou varios vehículos de grande éxito en todo o mundo. Durante a década de 1980, Ford comezou a utilizar o slogan publicitario, "conduciches un Ford, últimamente?" para introducir a novos clientes á súa marca e facer que os seus vehículos parecesen máis modernos. En 1990 e 1994, respectivamente, Ford tamén adquiriu Jaguar Cars e Aston Martin. Durante mediados e finais de 1990, Ford continuou vendendo grandes cantidades dos vehículos, nunha economía estadounidense estable, cun mercado de valores alto e baixos prezos nos combustibles.
Cos albores do novo século, os custos dos plans de saúde dos empregados, os prezos dos combustibles, e unha economía cambaleante levaron á caída das cotas de mercado, a diminución das vendas, e a diminución das marxes de beneficio. A maior parte das ganancias das empresas proviñan de financiar os préstamos de automóbiles ao consumidor a través de Ford Motor Credit Company.
O Modelo T miniatura|300px|Ford T. O Ford T apareceu no mercado o 1 de outubro de 1908 e presentaba unha gran cantidade de innovacións. Por exemplo tiña o volante á esquerda, sendo isto algo que na gran maioría das outras compañías copiaron. Todo o motor e a transmisión ían pechados, os catro cilindros estaban encaixados nun bloque sólido e os amortecedores funcionaban mediante dous resortes semielípticos. O automóbil era moi sinxelo de conducir e, máis importante, máis barato e fácil de reparar. Era tan barato que cun custo de 825 dólares estadounidenses en 1908 (o prezo caía cada ano), para 1920 a gran maioría de condutores aprenderan a conducir o Ford T.
O proxecto consistía en fabricar automóbiles sinxelos e baratos destinados ó consumo masivo da familia media estadounidense. Ata entón o automóbil fora un obxecto de fabricación artesanal e de custo prohibitivo, destinado a un público moi limitado. Ford puxo o automóbil ao alcance das clases medias, introducindo a era do consumo en masa.
Ford tamén se preocupou de instalar unha publicidade masiva en Detroit, asegurándose de que en cada xornal aparecesen historias e anuncios sobre o seu novo produto. O seu sistema de concesionarios locais permitiu que o automóbil estivese dispoñible en cada cidade dos Estados Unidos. Pola súa parte, os concesionarios (empresarios independentes) foron enriquecéndose e axudaron a dar publicidade á mesma idea do automobilismo, comezando a desenvolvérense os clubs automobilísticos para axudar aos condutores e para saír máis alá da cidade. Ford estaba encantado de vender aos granxeiros, que miraban o vehículo como un invento máis para axudalos no seu traballo.
As vendas disparáronse durante varios anos.
O primeiro modelo deseñado e realizado para Europa foi o Ford Y 8 HP.
Século XXI
miniatura| right | 180px | William Clay Ford, Jr., bisneto de Henry Ford, serve como o presidente executivo na xunta directiva de Ford Motor Company.
En 2005, os bonos corporativos tanto de Ford como de GM degradaranse á categoría de lixo, como resultado dos altos custos dos plans de saúde nos Estados Unidos para uns traballadores envellecidos, o alza de prezos da gasolina, a erosión da cota de mercado, e unha sobre dependencia das vendas dos SUV en baixada. As marxes de beneficio diminuíron en vehículos de gran tamaño debido ao aumento dos "incentivos" (en forma de descontos ou financiamento de baixo interese) para compensar a diminución da demanda. Na segunda metade de 2005, o presidente Bill Ford instou ao recentemente nomeado Presidente da División Ford América Mark Fields para desenvolver un plan para volver á empresa á rendibilidade. Fields presentou un plan, chamado O camiño a seguir, na, reunión da xunta da empresa o 7 de decembro de 2005 e que se deu a coñecer ao público o 23 de xaneiro de 2006. "O camiño a seguir", incluía o cambio de tamaño da empresa para que coincidira coa realidade do mercado, deixaba de fabricar algúns modelos non rendibles e ineficientes, consolidaba as liñas de produción, pechaba 14 fábricas e reducía 30.000 postos de traballo.
Ford presentou unha serie de novos vehículos, entre eles varios "Crossover SUV" construídos en plataformas monocasco, no canto de chasis con carrocería sobre bastidor. Desenvolveu tecnoloxías de motores eléctricos híbridos para o SUV Ford Escape Hybrid, Ford licenzou tecnoloxías similares aos Toyota híbridos. para evitar infraccións de patentes. Ford anunciou que se asociaba coa compañía de fornecemento de electricidade Southern California Edison (SCE) para examinar o futuro dos vehículos híbrido enchufables en termos de como traballaran cos sistemas de enerxía caseiros na rede eléctrica. Baixo un multimillonario proxecto de varios anos, Ford convertería unha frota de demostración de Ford Escape Hybrid en híbridos enchufables, e SCE evaluará como os vehículos poderían interactuar no fogar e na rede eléctrica. Algúns dos vehículos serían avaliados "nas contornas típicas dos clientes", segundo Ford.