Cunhambebe (ás veces escrito como Quoniambec ou Quoniambebe) foi un cacique indíxena do pobo tupinamba, que dominaba a rexión entre o actual Cabo Frío (Río de Xaneiro) e Bertioga (São Paulo). Vivía nunha vila de Iperoig (preto da actual Ubatuba).
Traxectoria Cunhambebe foi tamén a forza principal e o xefe electo da Confederación de Tamoyo, unha alianza militar entre as tribos da costa do mar contra os colonos portugueses. A Confederación de Tamoyo librou a guerra contra os portugueses até a Paz de Iperoig en 1567. Tamén loitou contra as forzas portuguesas en alianza cos invasores franceses comandados por Nicolas Durand de Villegaignon (1510-1571) no episodio histórico que se coñeceu como a Antártida de Francia.
Segundo a descrición do sacerdote francés André de Thevet, o mercenario e mariñeiro alemán Hans Staden (1525-1579) foi prisioneiro do pai de Cunhambebe (que tiña o mesmo nome) entre 1554 e 1557. Os tupinamba eran feroces guerreiros e caníbales, segundo o descrito por Hans Staden, que escaparon por pouco varias veces de ser asasinados e comidos polos indios de Cunhambebe. esquerda|miniatura|Representación de 1642 nun libro de Ulisse Aldrovandi. A guerra librada pola Confederación de Tamoyo estaba a afectar fortemente os esforzos de colonización portuguesa, polo que os dous sacerdotes xesuítas portugueses que fundaran São Paulo dos Campos de Piratininga (que se converteu na megalópole actual de São Paulo), Manoel da Nóbrega (1517-1570) e José de Anchieta (1534-1597) comezaron unha misión de paz facendo unha visita de alto risco á aldea de Cunhambebe. Aínda que foron recibidos con desconfianza, Anchieta falaba moi ben o tupí e salváronse da morte.
Finalmente, Anchieta logrou negociar un tratado de paz, que foi respectado por Cunhambebe e os tupinambas. O tratado de paz terminou cando unha forza de ataque liderada polo cabaleiro portugués Estácio de Sá (1520-1567) tratou de expulsar os invasores franceses. Nesta ocasión, as tribos tamoyo viñeron axudar aos franceses, sobre todo porque se sentían traizoados polos portugueses, e tamén porque as tribos temimino, os seus inimigos tradicionais e amargos, loitaron á beira dos portugueses.
Morte Cunhambebe morreu de peste bubónica nalgún momento despois de 1563, cando foi rexistrado como acompañante de Manoel da Nóbrega (1517-1570) e José de Anchieta (1534-1597) nunha visita diplomática a São Vincente, antes dos acontecementos que finalmente conduciron á destrución case completa dos tamoyos cara a finais do século XVI.
Notas
Categoría:Pobos tupís Categoría:Nados en ano descoñecido