Afirma Pereira é unha novela de 1994 do escritor italiano Antonio Tabucchi, escrita co título orixinal Sostiene Pereira. A súa historia segue a Pereira, un xornalista da columna de cultura dun pequeno xornal de Lisboa, mentres loita coa súa conciencia e as restricións do réxime ditatorial de Antonio Salazar. Tabucchi gañou o Premio Campiello, o Premio Viareggio e o Premio Scanno pola novela. Foi adaptada ao cine, tamén chamada Sostiene Pereira, en 1996. Foi a base para o álbum francés de banda deseñada Pereira prétend, realizado por Pierre-Henry Gomont, publicado en 2016.
Trama A novela está ambientada en Portugal no verán de 1938, durante a ditadura de Salazar. Pereira, un vello xornalista dun xornal portugués, o Lisboa, que ama a literatura e practicamente dálle a vida. Cando le un ensaio escrito por un mozo sobre a morte, chama ao novo, cuxo nome é Monteiro Rossi, para pedirlle que escriba "obituarios avanzados" sobre grandes escritores que poderían morrer en calquera momento. O mundo de Pereira, que nunca estivo moi preocupado pola política, ponse patas para arriba cando comeza a coñecer á mocidade esquerdista. Os artigos que recibe de Monteiro Rossi (e polos que lle paga) teñen unha clara inclinación esquerdista e son completamente impublicables, pero algo segue atraendo a Pereira cara a el, talvez o feito de que a súa esposa morreu antes de que puidese ter fillos propios. A súa visita a unha clínica para axudar ao seu corazón enfermo pono en contacto cun médico, con quen se fai amigo próximo e discute as dúbidas que está a empezar a ter sobre a súa vida illada e apolítica. Ao final, a policía fascista visita Pereira e golpea a Monteiro Rossi até matalo. Coa axuda dunha chamada telefónica do seu amigo médico, Pereira logra deslizar un artigo sobre o asasinato e condenar ao réxime no xornal para o que traballa, logo foxe do país usando un pasaporte falso.
Persoas e obras mencionadas A novela inclúe un amplo contexto e referencias políticas e literarias a diversos personaxes (políticos, poetas e escritores) que compoñen o seu mundo, entre eles:
Luigi Pirandello (1867-1936). Ludwig Feuerbach (1804-1872) Federico García Lorca. La casa de Bernarda Alba (1936). [Foi executado, tiroteado pola milicia de Falanxe o 19 de agosto de 1936], (1898-1936). Georges Bernanos. Journal d’un curei de campagne; Gran Premio de Roma (1936). (1888–1948). François Mauriac «polo profundo discernimiento espiritual e a intensidade artística con que penetrou nas súas novelas o drama da vida humana» (1885-1970). Fernando Pessoa (1888-1935). Guy de Maupassant. Bel Ami. (1885). A Horla. (1887). (1850-1893). T. E. Lawrence. (1888-1935). Thomas Mann. (1875-1955.) Rainer Maria Rilke (1875-1926). Honoré de Balzac. Honorine (1843). (1799-1850). Friedrich Nietzsche. (1844-1900). Giambattista Vico. (1668-1774). Georg Wilhelm Friedrich Hegel. (1770-1831). Karl Marx, 1818-1883. Alphonse Daudet. Le petit Chose (1868). Contes du lundi [fr] (1873). La Dernière Classe. L'Arlesienne (1872). (1840-1897). Aquilino Ribeiro. Participou na oposición a António de Oliveira Salazar e ao Estado Novo, cuxo goberno tratou de censurar ou prohibir varios dos seus libros (1885-1963). Jacques Maritain. 1882–1973. Vladimir Maiakovski. (1893-1930.) Sergei Eisenstein. (1898-1948).
O editor dereitista de Pereira suxire:
José Maria Eça de Queirós. (1845-1900). Camilo Castelo Branco. (1825-1890). Luís de Camões. Os Lusíadas (1572). (1524-1580). António Ferro. [O Departamento Portugués de Propaganda -SPN, máis tarde chamado Departamento Portugués de Información, Cultura e Turismo - SNI, foi creado por Ferro para xerar estratexias para a propaganda ideolóxica. ‘O Cartel do Novo Estado’ de Theresa Beco de Lobo
Traducións ao galego e portugués
A novela foi traducida ao galego co título Afirma Pereira por María Dolores Martínez Torres e publicada por Galaxia en 1999, na colección Literaria. En Portugal publicouse como Afirma Pereira: um testemunho, traducida por José Lima; entre as súas edicións figura a publicada por Dom Quixote en 2015. No Brasil apareceu en 1995 unha tradución co mesmo título de Roberta Barni publicada por Rocco, reeditada en 2021 por Estação Liberdade.
Recepción Lawrence Venuti de The New York Times sinalou que o libro se convertera nun éxito en Italia como símbolo de resistencia contra o goberno de Silvio Berlusconi. Michael Arditti revisou o libro para The Daily Telegraph en 2010, e escribiu:
Notas
Véxase tamén
Ligazóns externas Reseñas de Sostiene Pereira en The Complete Review
Categoría:Novelas ambientadas en Portugal Categoría:Obras literarias en italiano Categoría:Obras literarias de 1994 Categoría:Fascismo