Andres Tarand, nado en Talín o 11 de xaneiro de 1940, é un político estoniano e ex membro do Parlamento Europeo polo Partido Socialdemócrata entre 2004 e 2009. Tarand tamén foi primeiro ministro de Estonia dende 1994 a 1995.
Traxectoria
Primeiros anos e formación Seu pai, Helmut Tarand, foi poeta, filólogo, filósofo e unha importante figura cultural.Florentín (2023) El graduouse na Universidade de Tartu cunha licenciatura en climatoloxía en 1963. Despois de obter a súa primeira licenciatura, continuou os seus estudos en Tartu, onde obtivo unha segunda licenciatura en xeografía en 1973.
Carreira académica Continuou a realizar investigacións en Tartu, converténdose en director de investigación en 1979, ata 1981. En outubro de 1980, Tarand foi un dos asinantes da Carta dos 40 intelectuais, unha carta pública na que corenta destacados intelectuais estonianos defenderon a lingua estoniana e protestaron contra as políticas de rusificación do Kremlin en Estonia. Os asinantes tamén expresaron a súa preocupación pola dura represión por parte do goberno das protestas xuvenís en Talín, que estalaran unha semana antes debido á prohibición dunha actuación pública da banda de punk rock Propeller.
Ademais de exercer como director de investigación na Universidade de Tartu, Tarand tamén foi membro do consello de administración da universidade desde 1996, así como director do Xardín Botánico de Talín de 1988 a 1990.
Foi especialmente activo no campo do medio ambiente e o desenvolvemento sustentábel (non só en Estonia, senón tamén nos países nórdicos e bálticos), participou na Asociación Xeográfica Estoniana, no Instituto Estoniano para o Desenvolvemento Sustentábel, no Instituto Ambiental de Estocolmo e no Fondo Estoniano para a Natureza e GLOBE International Europe.
Carreira política Tarand foi deputado no Parlamento estoniano de 1992 a 2004. Mentres estaba no parlamento, Tarand exerceu como Ministro de Medio Ambiente de Estonia en dúas ocasións, 1992 e 1994 e de 1994 a 1995, así como durante o seu mandato como Primeiro Ministro. Foi elixido nas eleccións ao Parlamento Europeo de 2004 na lista do Partido Socialdemócrata e formou parte do grupo do Partido Socialista Europeo.
Vida persoal Andres Tarand e a súa muller, a xornalista Mari Tarand (de solteira Viiding; 1941–2020) teñen dous fillos. O fillo maior, Indrek Tarand (nado en 1964), é un político, historiador e xornalista que tamén gañou un escano no Parlamento Europeo, presentándose como candidato independente nas eleccións de 2009. O fillo menor, Kaarel Tarand (nado en 1966), é un coñecido xornalista. O seu primo irmán é o escritor, poeta, humorista e político Priit Aimla.
Obra Tes escrito numerosos artigos sobre o medio ambiente e tamén un libro con Ain Kallis: Tornadoes in Estonia.
Recoñecementos
Recoñecementos estonianos esquerda|senmarco|36x36px Cabaleiro de segunda clase da Orde do Escudo Nacional (Riigivapi teenetemärk) (2 de febreiro de 2001).
esquerda|senmarco|36x36px Cabaleiro de 1ª clase da Orde da Estrela Branca (6 de febreiro de 2006).
Recoñecementos estranxeiros esquerda|senmarco|36x36px Comandante da Orde da Lexión de Honra (Francia) (28 de xullo de 2001).
Notas
Véxase tamén
Bibliografía
Outros artigos
Primeiro ministro de Estonia
Categoría:Nados en 1940 Categoría:Nados en Talín Categoría:Profesores da Universidade de Tartu Categoría:Alumnos da Universidade de Tartu Categoría:Primeiros ministros de Estonia Categoría:Ministros de Estonia