A lingua kaingang (tamén soletreada kaingáng)MUNDURUKU, D. Contos indígenas brasileiros. Ilustrações de Rogério Borges. Segunda Edição. São Paulo. Global. 2005. p. 43 é unha lingua jê falada polo pobo kaingang no sur do Brasil, en São Paulo, Santa Catarina, Paraná e Río Grande do Sur. O pobo kaingang componse dunhas 30.000 persoas e arredor do 60 ou 65% falan a lingua. Segundo datos de 1989 tiña 18.000 falantes.A maioría tamén fala portugués. O kaingang está clasificado como definitivamente en perigo polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.
Vocabulario Loukotka (1968) enumera os seguintes elementos de vocabulario básico para as variedades da lingua kaingang.
Termo Kaingangcentral Kaingangmeridional Kaingangsetentrional Kaingangoriental Aweicoma Guayana Ingain Amhó árbore taktón tagtong tengtong umarikélko tuktain tektoi cabeza krin krim i-krin krim a-kréng aparé aunt-krein kré ollo kané karnä i-kané kanem a-kuná-ma apin-tá am-pán gundón orella ningréin ñinkren i-ñengré ningrém a-yomamá-ma aminerá am-engrá nanrá lingua noné uné i-ñoná nené a-numá-ma a-mundá nomdá auga goyo góyo góyo goyo ngoyo-ma pranl kran karat lume pin pén piñ pim pé-ma npai péin pén sol arán eré irén aram lá roiñá ará aró millo ñara ñére géren ñere nghára ñeré ndui ndá xaguar min ming mi mim megló-ma chuchí kuchi chuchi serpe pan pan apóne pam poné-ma kundú kundú kundú
Notas
Véxase tamén
Bibliografía
Categoría:Linguas do Brasil Categoría:Linguas jê Categoría:Pobo kaingang