Bliuma Vúlfovna Zeigárnik (transliteración do cirílico ), nada o 9 de novembro de 1900 en Prienai e finada o 24 de febreiro de 1988 en Moscova, foi unha psicóloga da Gestalt e psiquiatra soviética que descubriu o efecto Zeigárnik e estabeleceu a psicopatoloxía experimental como unha disciplina separada.
Traxectoria Nada nunha familia xudía en Prienai, Zeigarnik matriculouse na Universidade de Berlín en 1927. Conceptualizou o que se denomina "o efecto Zeigárnik", a partir do estudo das reaccións afectivas e da conduta que producían nos suxeitos experimentais a imposibilidade de dar continuidade a unha variabilidade de tarefas. Esta investigación, preparada baixo a supervisión de Kurt Lewin, preséntaa como unha das experimentadoras máis prolíficas da psicoloxía soviética.
Na década de 1930, traballou con Lev Vigotski no Instituto Soviético de Medicamento Experimental. Durante a Segunda guerra mundial, axudou a Aleksandr Luria a reparar lesións da cabeza. Foi cofundadora do departamento de psicoloxía da Universidade Estatal de Moscova e de todos os seminarios rusos de psicopatoloxía. Desenvolveu unha concepción orixinal dos estudos en psicopatoloxía, á que denominou patopsicoloxía, conxugando así concepcións de Vigotski e Luria acerca do desenvolvemento psicolóxico. Faleceu en Moscova á idade de 87 anos.
Notas Biografía de Zeigarnik no sitio web do Departamento de Psicoloxía da MSU (en ruso) A.V. Zeigarnik, "Bliuma Zeigarnik: A Memoir" in Gestalt Theory (2007), no 3, pp. 256-268.
Véxase tamén
Outros artigos
Cliffhanger Efecto Zeigárnik
Ligazóns externas Bluma Zeigarnik: A Memoir by A. V. Zeigarnik
Categoría:Nados en 1900 Categoría:Finados en 1988 Categoría:Psicólogos de Rusia Categoría:Psiquiatras de Rusia