Барымта або баранта — у цюркскіх і мангольскіх народаў норма побытавага права, што дапускае гвалтоўнае вяртанне жывёлы, маёмасці і выкрадзенай дзяўчыны або іншых членаў роду. Ва ўмовах немагчымасці мірнага рашэння канфлікту і адмовы вінаватых вярнуць матэрыяльныя выдаткі пацярпеламу боку барымта выступала як своеасаблівая форма эканамічнай помсты. Мела месца папярэджанне пра барымту ў выглядзе нападу людзей, якія ўзбройваліся палкамі і нагайкамі (каб выключыць карымту). Паступова барымтай пачалі называць любыя набегі, якія ажыццяўляліся з мэтай згону жывёлы. Барымта была распаўсюджаная ў башкіраў, казахаў, калмыкаў і іншых.
Літаратура Фукс С. Л. Барымта // Учёные записки Харьковского юридического институту. 1848. Выпуск 3 Валеев Д. Ж. Нравственная культура башкирского народа: прошлое и настоящие. Уфа, 1989 Народы Башкортостана. Энциклопедия. Уфа, 2014
Катэгорыя:Злачынствы супраць уласнасці Катэгорыя:Башкіры Катэгорыя:Казахі Катэгорыя:Калмыкі