Якаў Фёдаравіч Галавацкі (, вёска Чапялі, Аўстрыйская імперыя — , Вільня) — украінскі паэт, пісьменнік, вучоны, фалькларыст, адзін з заснавальнікаў групы Руская троіца, грэкакаталіцкі святар, прафесар і дэкан кафедры ўкраінскай мовы і літаратуры Львоўскага універсітэта (паводле тэрміналогіі, прынятай у Галіцыі ў XIX стагоддзі — «кафедры руськай славеснасці»), яго рэктар (1863—1864), старшыня Віленскай археаграфічнай камісіі (1867—1888).
Навуковая дзейнасць Даследаваў фальклор і этнаграфію украінцаў Карпат. Быў прадстаўніком рамантызму ва ўкраінскай літаратуры. Унёс высокі ўклад у развіццё ўкраінскай мовы і адукацыі. У 1850-х гадах перайшоў на пазіцыі русафільства, стаў супернікам выкарыстання ўкраінскага мовы ў літаратуры. Член Рускага геаграфічнага таварыства. Удзельнік Славянскага з’езду ў Маскве і Санкт-Пецярбургу 1867 года.
Катэгорыя:Манархісты Расіі Катэгорыя:Украінамоўныя паэты Катэгорыя:Фалькларысты Расіі Катэгорыя:Рэдактары Расійскай імперыі Катэгорыя:Рэдактары Украіны Катэгорыя:Выпускнікі Львоўскага ўніверсітэта Катэгорыя:Выкладчыкі Львоўскага ўніверсітэта Катэгорыя:Вучоныя XIX стагоддзя Катэгорыя:Старшыні Віленскай археаграфічнай камісіі Катэгорыя:Лаўрэаты Увараўскай прэміі Катэгорыя:Рэктары Львоўскага ўніверсітэта Катэгорыя:Нарадзіліся ў каралеўстве Галіцыі і Ладамерыі