Пармелія казліная (Flavoparmelia caperata) — лішайнік сямейства , від роду .
Сінонімы
Апісанне Слаявіна ліставатая, да 20 см у дыяметры, няправільна разеткападобнай або нявызначанай формы, у цэнтры даволі шчыльна прымацаваная да субстрату, па перыферыі часам са злёгку прыўзнятымі бакамі, лопасці буйныя, збліжаныя, часам налягаюць адна на адну, з закругленымі канцамі, да 15 мм шырыні. Верхняя паверхня слаявіны жаўтлява-зялёная, ніжняя — у цэнтры чорная, па краях карычневая, бліскучая. Саралі размяшчаюцца на верхняй паверхні слаявіны, кратарападобныя, развіваюцца ў выніку парываў верхняга коркавага пласта. Апатэцыі да 8-10 мм у дыяметры, з чырванавата-карычневым, ўвагнутым дыскам і аднаго колеру са слаявінай, часта з сарэдыёзным краем, сустракаюцца рэдка. Сумкі шырокабулавападобныя, з 8 спораміMoberg, R., Thell, A. & Frödén, P. 2011. Flavoparmelia. — in A. Thell & R. Moberg (eds), Nordic Lichen Flora 4:53. Споры 15-25×8-14 мкм, з тоўстай, каля 1 мкм таўшчыні, абалонкай.
Фотабіёнт — зялёная водарасць з роду .
Хімічны склад Прысутнічаць : , протацэнтраравая і каператавая кіслоты, каперын і каперыдзін.
Распаўсюджанне і экалогія Расце на кары дрэў, часам на камянях.
Сустракаецца ў Еўропе, Азіі, Афрыцы, Паўночнай, Цэнтральнай і Паўднёвай Амерыцы, Аўстраліі, Новая Зеландыі.
У Расіі распаўсюджаны ў лясной зоне па ўсёй тэрыторыі.
Ахоўны статус У Расіі від занесены ў Чырвоную кнігу Бранскай, Варонежскай, Калужскай абласцей, горада МасквыСписок редких, находящихся под угрозой исчезновения и уязвимых в условиях города Москвы видов животных и растений, занесённых в Красную книгу города Москвы. Приложение 2 к постановлению Правительства Москвы от 2 июля 2019 г. № 745-ПП, Маскоўскай вобласці, Пермскага краю, Пскоўскай вобласці, Санкт-Пецярбурга, Свярдлоўскай, Цвярской абласцей.
Літаратура
Катэгорыя:Пармеліевыя