Айсіньгёро Цзайчунь (27 красавіка 1856 — 12 студзеня 1875) — дзясяты імператар маньжурскай дынастыі Цын і восьмы імператар Цын, які кіраваў Кітаем з 1861 па 1875 гады; дэвіз праўлення — «Тунчжы». Яго кіраванне, якое працягвалася ў перыяд дзяцінства і юнацтва, праходзіла ў цені маці, імператрыцы-ўдавы Цысі. Яго кіраванне ўвайшло ў гісторыю ў тым ліку ў сувязі з так званай «», няўдалай спробай стабілізаваць і мадэрнізаваць Кітай.
У снежні 1874 года было абвешчана, што імператар захварэў воспай. 12 студзеня 1875 ён памёр.
Быў у шлюбе з імператрыцай, таксама меў двух афіцыйных канкубін.
Катэгорыя:Каранаваныя дзеці Катэгорыя:Імператары дынастыі Цын