Паўночна-Усходні Кітай або Дунбэй () уключае наступныя тэрыторыі Кітайскай Народнай Рэспублікі: усходнюю частку аўтаномнага раёна Унутраная Манголія (гарадскія акругі Тунляа, Чыфын, Хулун-Буір і аймак Хінган), правінцыю Хэйлунцзян, правінцыю Ляанін і правінцыю Цзілінь, сумарнай плошчай . Гэтыя рэгіёны гістарычна ўваходзілі ў склад Маньчжурыі (з-за чаго рэгіён нярэдка называюць Маньчжурыяй), яны шмат у чым валодаюць агульным гістарычным лёсам, культурнымі і кліматычнымі рэаліямі.
На поўначы і ўсходзе тэрыторыя мяжуе з Расіяй, на паўднёвым усходзе — з КНДР. Паўднёвая частка мае выхад да Жоўтае мора.
Утварае «» Кітая, колькасць насельніцтва якога скарацілася да 98,5 млн чалавек у 2020 годзеNewGeography.com. Большасць з іх гэта нашчадкі , на аснове маўлення якіх сфарміраваўся асаблівы , даволі блізкі пекінскаму. Карэннае насельніцтва (маньчжуры) у асноўным падвергліся . На паўднёвым усходзе захоўваецца невялікая карэйская меншасць, на крайнім захадзе — манголы.
У Паўночна-Усходнім Кітаі пражывае асноўная частка .
Гл. таксама
Тахоку — рэгіён Японіі, які запісваецца тымі ж іерогліфамі
Спасылкі
Дунбэй // Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред. А. М. Прохоров. — 3-е изд. — М. : Советская энциклопедия, 1969—1978.
Катэгорыя:Маньчжурыя Катэгорыя:Геаграфія Кітая