Pa la estrella Delta Herculis, vease Sarin (estrella).
El sarín o GB ye un compuestu organofosforado cola fórmula . Ye un líquidu incoloro que nun tien golor y que ye usáu como arma química por cuenta de la so estrema potencia como axente nerviosu. Foi clasificáu como arma de destrucción masiva na resolución 687 de la ONX. La producción y almacenamientu de sarín foi declarada illegal na Convención sobre Armes Químiques de 1993 onde se clasifica como una sustancia de llista 1.
La denominación d'esti axente de guerra química provién d'un acrónimu de los nomes de los sos descubridores, los científicos Gerhard Schrader, Otto Ambros, Ernst Rüdiger von Brüning y Hermann Van der Linde.
El so descubrimientu data de 1938 n'Alemaña. Nun s'atopa en forma natural nel ambiente.
Ye dacuando incorreutamente denomináu, sobre manera pola prensa, gas sarín. Esti nome ye incorreutu. Ello ye que a temperatura ambiente, como la mayoría de los axentes de guerra química, ta n'estáu líquidu teniendo un puntu de ebullición bien eleváu (158 °C).
Producción y estructura El sarín ye una molécula quiral (típicamente racémica), con cuatro sustituyentes xuníos al centru de fósforu tetraédricu.D. Y. C. Corbridge "Phosphorus: An Outline of its Chemistry, Biochemistry, and Technology" 5th Edition Elsevier: Amsterdam 1995. ISBN 0-444-89307-5. La forma SP (amosada) ye'l enantiómero más activu por cuenta de la so mayor unión a l'acetilcolinesterasa. Preparar a partir de metilfosfonil difluoruro y un amiestu d'alcohol isopropílico.
CH3P(O)2F<sub> + (CH3)2CHOH → [(CH3)2CHO]CH3P(O)F + HF
Amiéstase-y isopropilamina pa neutralizar el fluoruro d'hidróxenu mientres esta reaición alcoholisis. Como arma química binaria, pue ser xeneráu in situ por esta mesma reaición.
Efeutos biolóxicos thumb|left|Coneyu utilizáu pa verificar que nun haya fugues na planta de producción de sarín, Arsenal de los Montes Rocosos. (semeya de 1970) El so mecanismu d'aición asemeyar a la de dalgunos insecticides d'usu común, como'l malatión. En términos d'actividá biolóxica, asemeyar a los insecticides de carbamato tales como'l carbaril (Sevin) y a les medicines piridostigmina, neostigmina, y fisostigmina. Al igual qu'otros axentes nerviosos, el sarín ataca'l sistema nerviosu.
Específicamente, el sarín ye un potente inhibidor irreversible de la acetilcolinesterasa. El sarín actúa sobre la colinesterasa por aciu la formación d'un enllaz covalente cola residuu de serina nel sitiu activu. El fluoruro ye'l grupu saliente, y el fosfoéster resultante ye robezu pero biolóxicamente inactivu.. See . Cola enzima tornada, la acetilcolina atropar nes sinapsis y sigue actuando de manera tal que los impulsos nerviosos son, n'efeutu, de cutio tresmitíos. De normal, la acetilcolinesterasa descompon la acetilcolina na hendidura sináptica col fin de dexar que'l músculu efeutor o órganu reláxese. La muerte suel producise como resultáu d'afuega por cuenta de la incapacidá de funcionar de los músculos implicaos na respiración.
Sarín na hestoria Foi afayáu en 1938 en Wuppertal-Elberfeld, Alemaña, por científicos de la IG Farben nun intentu de fabricar insecticides más potentes. A mediáu de 1939, la fórmula del sarín pasó a ser propiedá de la seición d'armamentu químicu de l'axencia alemana d'armamentu militar (Waffenamt), que ordenó la so producción en masa pal usu en tiempos de guerra. A la fin de la Segunda Guerra Mundial creáronse plantes piloto y un centru d'alta producción, que nun foi termináu. Envalórase la cantidá de sarín producida pola Alemaña Nazi ente 500 kg a 10 tonelaes. A pesar de tar armaos con diverses armes químiques (incluyíu'l sarín), nun hai rexistros de que los alemanes usaren sarín en contra de los Aliaos. A principios de 1950, la OTAN clasificó al sarín como arma química convencional, y tantu la URSS como EUA producir con fines militares. En 1976, la Direición d'Intelixencia Nacional de Chile (DINA), so la dictadura d'Augusto Pinochet, creó'l Proyeuto Andrea, a cargu del bioquímicu Eugenio Berríos, pa la producción de sarín y el so usu como arma contra los sos opositores. Unu de los principales propósitos de la DINA yera disponer el sarín en llates d'esprái pa manipolialo de manera fácil; acordies con testimoniu del ex-axente de la DINA Michael Townley, lo anterior foi unu de los procedimientos pal asesinatu de Letelier en 1976. Berríos dempués testificó que'l sarín foi usáu en múltiples asesinatos.
Ye posible que'l sarín y otros axentes nerviosos fueren utilizaos na confrontación química que tuvo llugar mientres la guerra Irán-Iraq na década de 1980. En 1993, ye roblada la Convención sobre Armes Químiques de les Naciones Xuníes por 162 miembros. prohibiendo la producción y almacenamientu de munches armes químiques, incluyíu'l sarín. Dicha convención foi efeutiva hasta'l 29 d'abril de 1997, dando en la destrucción total de los depósitos de reserva de diches armes n'abril de 2007. El sarín foi utilizáu en dos ataques terroristes en Xapón en 1994 y 1995 perpetaos pola secta relixosa Aum Shinrikyō.
En 2004, insurxentes iraquinos españaron una cáusula de 15mm con una composición binaria de precursores del sarín, cerca d'un convói d'Estaos Xuníos. Pretendíase que la cáusula españara mientres el vuelu del convói; sicasí l'amiestu nun resultó ser eficiente y namái se produció una mínima cantidá de sarín. Solamente dos soldaos presentaron principios d'esposición a dicha sustancia. La Comunidá Internacional afirmó que foi utilizáu mientres los ataques en Siria el 21 d'agostu en 2013 (Masacre de Ghouta), estos datos fueron confirmaos darréu pola ONX, que afirmó que les pruebes ya informes llograos polos inspeutores unviaos a Siria yeren tayantes. Foi utilizáu na llocalidá Jan Sheijun, en Siria'l 4 d'abril de 2017 a les 6:00 am, hora llocal. Hasta'l momentu xeneró una baxa de 100 persones y mancando a más de 400, siendo estes cifres daes por "los cascos blancos". Dichu químicu foi llanzáu por aviones non identificaos. Poco antes, l'Observatoriu Siriu de Derechos Humanos (OSDH) denunció qu'aviones de la Fuercia Aérea de Siria o de Rusia atacaron con armes químiques la llocalidá de Jan Sheijun, sicasí Siria y Rusia negaron usar armes químiques na guerra contra'l terrorismu. Donald Trump confirmó qu'ordenara l'ataque militar dirixíu a la base aérea dende "onde l'ataque químicu foi llanzáu". Más de 50 misiles cruceru fueron llanzaos el 6 d'abril de 2017 pol exércitu d'Estaos Xuníos nun aeródromu siriu como respuesta al ataque con sarín en rexón d'Idlib nel que morrieron más de 70 persones y centenares resultaron mancaos. Sicasí la Organización pa la Prohibición de les Armes Químiques declaró na Faya'l 6 de xunetu de 2018 que nun atopó rastros del usu de gas sarín en felicidá locación.
Ver tamién
Referencies
Enllaces esternos
so-aplicabilidad-a-argentina-jorge-ferrero.html Ataque con gas sarín al suburbano de Tokiu
Ataque químicu en Siria dexa más de 100 muertos
Categoría:Axentes nerviosos Categoría:Inventos d'Alemaña